نارساییهای الگوهای ارتباطی و کنش وری خانواده نوجوانان مبتلا به اختلال خلقی دو قطبی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری روان شناسی، گروه روان شناسی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران.
2 استادگروه روان شناسی، دانشکده علوم تربیتی و روان شناسی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران.
3 استادگروه روان شناسی، دانشکده علوم تربیتی و روان شناسی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران.
4 مرکز تحقیقات روانپزشکی و علوم رفتاری، بیمارستان ابنسینا، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد
doi
10.22067/tpccp.2024.81679.1478چکیده
هدف: هدف از پژوهش حاضر بررسی الگوهای ارتباطی و کنشوریهای خانوادگی در نوجوانان مبتلا به اختلال خلقی دو قطبی بود. روش: مطالعه حاضر از نوع توصیفی و با روش علی مقایسهای دوگروهی بود. جامعه آماری مطالعه حاضر کلیه نوجوانان مبتلا به اختلال خلقی دوقطبی بودند. تعداد 52 نوجوان مبتلا به اختلال خلقی دو قطبی بستری در بیمارستان روانپزشکی ابن سینا مشهد از طریق نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند. 52 نوجوان داوطلب سالم نیز جهت مقایسه دادهها، مورد ارزیابی قرار گرفتند. دادهها از طریق اجرای دو پرسشنامهی عملکرد خانواده (FDA) و الگوهای ارتباطی خانواده (FCP)جمعآوری شد. برای تحلیل دادهها، روش آماری تحلیل واریانس چند متغیری مورد استفاده قرار گرفت. تمامی فرایند تجزیه و تحلیل دادهها با استفاده از نرمافزار آماری «SPSS 26» صورت گرفت.یافتهها: نتایج نشان داد که بین دو گروه نوجوانان (مبتلا به اختلال دوقطبی و سالم) در مؤلفههای پرسشنامه عملکرد خانواده (حل مشکل، ارتباط، نقشها، همراهی عاطفی، آمیزش عاطفی، کنترل رفتار، عملکرد کلی) و مؤلفههای پرسشنامه الگوهای ارتباطی خانواده (گفت و شنود، همنوایی) تفاوت معناداری وجود دارد (01/0>p). وجود کنشوریهای خانوادگی مختل در اختلال خلقی دو قطبی نوجوانان باید به عنوان عاملی مهم در درمان و مداخلات مورد توجه ویژه قرار گیرد.