مقایسه اثربخشی درمان فراتشخیصی یکپارچهنگر و درمان شناختی رفتاری بر تنظیم هیجان و کیفیت زندگی کودکان کار
نویسندگان
1 دانش آموخته گروه روانشناسی بالینی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران.
2 دانش آموخته گروه روانشناسی بالینی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی زنجان، زنجان، ایران.
3 استادیار روانشناسی بالینی، گروه روانشناسی بالینی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی زنجان، زنجان، ایران.
4 استادیار گروه روانشناسی بالینی، مرکز تحقیقات روانپزشکی و علوم رفتاری، دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز. ایران.
5 استادیار گروه روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22067/tpccp.2024.80641.1446چکیده
اهداف: پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی و مقایسهی درمان فراتشخیصی یکپارچهنگر با درمان شناختی-رفتاری بر تنظیمهیجان و کیفیتزندگی کودکانکار بود. ابزار و روشها: پژوهش حاضر یک مطالعه نیمهتجربی بود. جامعه آماری کلیه کودکان کار شهر تهران بودند که 45 نفر از آنها به صورت تصادفی در سه گروه درمان فراتشخیصی(15 نفر)، درمان شناختی رفتاری (15 نفر) و گروه کنترل (15 نفر) قرار گرفتند. درمان فراتشخیصی بر اساس نسخه کودک پروتکل یکپارچهنگر بارلو و درمان شناختیرفتاری بر اساس پروتکل کندال انجام شد. مقیاسهای تنظیم هیجان گرانفسکی و همکاران، و مقیاس کیفیت زندگی کودکان و نوجوانان برای گردآوری دادهها مورد استفاده قرارگرفت. در نهایت دادهها با استفاده از آزمون تحلیلواریانس با اندازههای مکرر تجزیه و تحلیل شد. یافتهها: نتایج نشان داد که اثر عامل زمان ، و تعامل زمان و گروه بر تنظیم هیجان معنیدار است. در حالی که عامل بین-گروهی و درونگروهی در هیچ یک از مداخلهها تاثیر معنیداری بر سطوح کیفیت زندگی نداشت. مقایسهی میانگینها نشانگر آن است که درمان فراتشخیصی نسبت به درمان شناختی رفتاری در تعدیل راهبردهای تنظیم هیجانی اثربخشی بیشتری داشته است. نتیجهگیری: بر اساس یافتهها میتوان گفت که نسخه کودکان درمان فراتشخیصی یکپارچهنگر میتواند برای کودکان آسیبپذیر مورد استفاده قرار گیرد.
