خانواده، نظارت و مخاطرات اینترنتی: مطالعه رابطه استراتژیهای نظارتی والدین با میزان مواجهه نوجوانان با مخاطرات اینترنتی
نویسندگان
1 دانشیار جمعیت شناسی بخش جامعه شناسی و برنامه ریزی دانشگاه شیراز
2 استادیار جامعهشناسی، بخش جامعهشناسی و برنامهریزی اجتماعی دانشگاه شیراز (نویسنده مسئول)
3 دانشجوی دکتری جامعه شناسی بخش جامعه شناسی و برنامه ریزی اجتماعی دانشگاه شیراز
4 استاد جامعه شناسی، بخش جامعه شناسی و برنامه ریزی اجتماعی دانشگاه شیراز
doi
10.22034/jcsc.2021.539670.2463چکیده
نوآوری های سریع در تکنولوژی های ارتباطی و پیامدهای همه گیری کووید 19 برای تعاملات اجتماعی بخش عمده ای از فعالیت های مردم را به اینترنت کشانده است. استفاده بیش از پیش نوجوانان از اینترنت در کنار فرصت های بی سابقه، مخاطرات نوظهوری نیز پدید آورده است. پژوهش حاضر با هدف مطالعه رابطه استراتژی های نظارتی و الدین با انواع مخاطرات اینترنتی انجام شده است. در همین راستا، 1806 نفر از دانش آموزان 13-18 ساله شهر یاسوج با تکنیک نمونهگیری تصادفی وارونه انتخاب و به سؤالات پرسشنامه آنلاین پاسخ دادهاند. نتایج پژوهش نشان داد که بین متغیرهای استراتژی نظارتی والدین و میزان استفاده از اینترنت با میزان مواجهه نوجوانان با مخاطرات اینترنتی همبستگی معناداری وجود دارد. نتایج تحلیل معادلات ساختاری نشان داد، استراتژی های نظارتی توانمند کننده والدین و محدود کننده به ترتیب با همبستگی (194/0- r= ) و (106/0- r=) بطور منفی و معناداری با میزان مواجهه نوجوانان با مخاطرات اینترنتی رابطه دارند. نظارت توانمند کننده همراه با افزایش استفاده کودک و نوجوان از اینترنت مخاطرات را کاهش می دهد در حالیکه نظارت محدود کننده حتی با کاهش استفاده نوجوانان از اینترنت کمتر موفق به این امر است. این مطالعه نشان می دهد، نظارت هایی که بدنبال محدود کردن استفاده از اینترنت در سطوح فردی، خانوادگی و تبعا کلان هستند تاثیر کمتری بر کاهش مخاطرات اینترنتی دارند تا نظارت های توانمند کننده که در عین حمایت از کودک در استفاده از اینترنت با او تعامل دارند و تلاش میکنند سواد اینترنتی او را افزایش دهند.