مقایسه اثربخشی تمرینات گروهی کاهش استرس مبتنی بر ذهنآگاهی با درمان گروهی هیجانمدار بر بهزیستی روانشناختی در بیماران بستری شده و بهبود یافته از کرونا
نویسندگان
1 استادیار گروه مشاوره و روانشاسی، واحد قوچان، دانشگاه آزاد اسلامی، قوچان، ایران،
2 استادیار گروه علوم تربیتی، واحد مشهد، دانشگاه آزاد اسلامی ، مشهد، ایران
3 دانشجوی دکتری، گروه علوم تربیتی، واحد مشهد، دانشگاه آزاد اسلامی، مشهد، ایران
doi
10.22067/tpccp.2023.78684.1359چکیده
هدف: پژوهش با هدف مقایسه اثربخشی تمرینات گروهی کاهش استرس مبتنی بر ذهنآگاهی و درمان گروهی هیجانمدار بر بهزیستی روانشناختی بیماران بستری شده و بهبود یافته از کرونا انجام شد. روش پژوهش: روش پژوهش نیمه آزمایشی با 3 گروه بود. جامعه آماری پژوهش کلیه بیمارانی که در 3 ماه دوم سال 1400 در بیمارستان امام رضا شهر مشهد (ع) بستری و سپس از کرونا بهبود یافته بودند. نمونه آماری برای هر گروه 15 نفر که با روش در دسترس انتخاب و بصورت تصادفی در 3 گروه جایگزین شدند. گروه آموزش اول هشت جلسه 45 دقیقهای درمان گروهی هیجانمدار و گروه آزمایش دوم هشت جلسه 120 دقیقهای درمان گروهی کاهش استرس مبتنی بر ذهنآگاهی دریافت کردند، اما گروه کنترل درمانی دریافت نکرد. دادههای مورد نیاز با استفاده از پرسشنامه بهزیستی روانشناختی ریف(Ryff., 1989) گردآوری و با استفاده از تحلیل واریانس آمیخته با اندازهگیری مکرر توسط نرمافزار 23SPSS تحلیلشد. یافتهها: هر دو درمان بر تمامی مولفههای بهزیستی روانشناختی در گروه های آزمایش نسبت به گروه گواه، در مرحله پس آزمون موثر است (05/0> p) و این نتایج تا مرحله پیگیری نیز پایدار ماند. اما، درمان گروهی هیجانمدار اثر بیشتری بر مولفه هدفمندی داشتهاست (05/0> p).نتیجه: درمان ها میتوانند به عنوان روشهای مداخلهای موثر بر افزایش بهزیستی روانشناختی در بیماران بستری شده و بهبود یافته از کرونا قلمداد شوند.