مقایسه اثربخشی تمرینات گروهی کاهش استرس مبتنی بر ذهن‌آگاهی با درمان گروهی هیجان‌مدار بر ‏ بهزیستی روانشناختی در بیماران بستری شده و بهبود یافته از ‏کرونا

نویسندگان

1 استادیار گروه مشاوره و روانشاسی، واحد قوچان، دانشگاه آزاد اسلامی، قوچان، ایران،

2 استادیار گروه علوم تربیتی، واحد مشهد، دانشگاه آزاد اسلامی ، مشهد، ایران

3 دانشجوی دکتری، گروه علوم تربیتی، واحد مشهد، دانشگاه آزاد اسلامی، مشهد، ایران

doi
10.22067/tpccp.2023.78684.1359
چکیده

هدف: پژوهش با هدف مقایسه اثربخشی تمرینات گروهی کاهش استرس مبتنی بر ذهن­آگاهی و درمان گروهی هیجان­مدار بر بهزیستی روانشناختی بیماران بستری شده و بهبود یافته از ‏کرونا انجام شد. روش پژوهش: روش پژوهش نیمه آزمایشی با 3 گروه بود. جامعه آماری پژوهش کلیه بیمارانی که در 3 ماه دوم سال 1400 در بیمارستان­ امام رضا شهر مشهد (ع) بستری و سپس از کرونا بهبود یافته بودند. نمونه آماری برای هر گروه 15 نفر که با روش در دسترس انتخاب و بصورت تصادفی  در 3 گروه جایگزین شدند. گروه آموزش اول هشت جلسه 45 دقیقه­ای درمان گروهی هیجان­مدار و گروه آزمایش دوم هشت جلسه 120 دقیقه­ای درمان گروهی کاهش استرس مبتنی بر ذهن­آگاهی دریافت کردند، اما گروه کنترل درمانی دریافت نکرد. داده­های مورد نیاز با استفاده از پرسشنامه بهزیستی روان­شناختی ریف(Ryff., 1989) گردآوری و با استفاده از تحلیل واریانس آمیخته با اندازه­گیری مکرر توسط نرم­افزار 23SPSS تحلیل­شد. یافته­ها: هر دو درمان بر تمامی مولفه­های بهزیستی روانشناختی در گروه های آزمایش نسبت به گروه گواه، در مرحله پس آزمون موثر است (05/0> p) و این نتایج تا مرحله پیگیری نیز پایدار ماند. اما، درمان گروهی هیجان­مدار اثر بیشتری بر مولفه هدفمندی داشته­است (05/0> p).نتیجه­: درمان ها می‌توانند به عنوان روش‌های مداخله‌ای موثر  بر افزایش بهزیستی روانشناختی در بیماران بستری شده و بهبود یافته از کرونا قلمداد شوند.