مقایسه تأثیر درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد و طرحواره درمانی مبتنی بر پذیرش و تعهد بر تصویر بدن و عزتنفس جنسی زنان دیالیزی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه علوم تربیتی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد مشهد، مشهد، ایران
2 دانشیار روانشناسی بالینی، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران
3 استادیار، گروه علوم تربیتی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد مشهد، مشهد، ایران
doi
10.22067/tpccp.2023.79716.1404چکیده
هدف: مطالعه حاضر باهدف مقایسه تأثیر درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد و طرحواره درمانی مبتنی بر پذیرش و تعهد بر تصویر بدن و عزتنفس جنسی زنان دیالیزی انجام شد.روش: پژوهش حاضر از نوع نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون- پسآزمون و پیگیری با گروه کنترل بود. جامعه آماری این پژوهش مشتمل بر کلیه زنان دیالیزی متأهل مراجعهکننده به انجمن حمایت از بیماران دیالیزی شهر مشهد در بازه زمانی دیماه سال 1400 تا خردادماه سال 1401 بود که 45 نفر به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب و بهصورت تصادفی در سه گروه شامل دو گروه آزمایش (درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد و طرحواره درمانی مبتنی بر پذیرش و تعهد) و یک گروه کنترل جایگزین شدند. دادهها از طریق پرسشنامههای نگرانی از تصویر بدن لیتلتون، آکسوم و پوری (Littleton et al., 2005) و عزتنفس جنسی زنان – فرم کوتاه دویل زینا و شوارز (Doyle Zeanah & Schwarz, 1996) به دست آمد. برای تجزیهوتحلیل دادهها از تحلیل واریانس با اندازهگیری مکرر و آزمون تعقیبی بونفرونی در نرمافزار 25Spss- استفاده شد.یافتهها: نتایج نشان داد درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد و طرحواره درمانی مبتنی بر پذیرش و تعهد در مقایسه با گروه کنترل بر تصویر بدن و عزتنفس جنسی زنان دیالیزی مؤثر هستند (05/0 P<). بعلاوه، طرحواره درمانی مبتنی بر پذیرش و تعهد بهصورت معنیداری مؤثرتر از درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بود (05/0 P<)؛ بنابراین، کار همزمان بر روی طرحوارهها و استفاده از فنون پذیرش و تعهد میتواند منجر به خودانگاره بدنی بهتر و عزتنفس جنسی بالاتر و درنتیجه بهبود اعتمادبهنفس و ارتباط زناشویی در زنان دیالیزی گردد.