فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

این مطالعه با هدف بررسی توان بچه ماهیان کلمه دریای خزر (Rutilus caspicus) (g 018/0 ± 4/1) در تحمل شوری آب دریای خزر به روش انتقال مستقیم طی دوره­های کوتاه مدت گرسنگی و تغذیه مجدد به مدت 60 روز انجام شد. به این منظور، 450 عدد بچه­ماهی به­طور تصادفی در پنج گروه توزیع شد: سه گروه از ماهیان پس از قرار گرفتن در دوره­های محرومیت غذایی 3، 5 و 7 روز (3S، 5S و 7S)، به مدت 10 روز مجدداً تغذیه شدند و این چرخه به مدت 46 روز تکرار شد. گروه چهارم، در تمام مدت آزمایش در محرومیت غذایی قرار گرفتند (S) و گروه پنجم به­طور پیوسته تغذیه شدند (F یا گروه کنترل). تمام ماهیان به­طور مستقیم به آب دریای خزر به­مدت 14 روز انتقال داده شدند و طی این مدت نیز غذادهی نشدند. عمـلکرد رشد در تـمامی تیمارهای مورد آزمایش محاسبه شد. بـرخی از شاخص­های استرس (اسمولالیته، کورتیزول و گلوکز) و پاسخ ایمنی (ایمونوگلوبولین کل و فعالیت لیزوزیم) نسبت به دوره­های متناوب تغذیه­ای و افزایش ناگهانی شوری در بدن ماهیان اندازه گیری شد. بر اساس نتایج به­دست آمده، ماهیان گروه­های 3S و 5S، پس از گروه F، دارای نرخ رشد مناسبی بودند. میزان اسمولالیته، کورتیزول و گلوکز آنها پس از انتقال شوری و عدم تغذیه به مدت دو هفته نسبت به گروه F تفاوتی نشان نداد و دستگاه ایمنی آنها نیز تحریک نشد. بنابراین، بچه ماهیان کلمه با دوره­های گرسنگی کوتاه مدت، نه تنها تحت تأثیر استرس فیزیولوژیک ناشی از گرسنگی و افزایش شوری قرار نمی­گیرند، بلکه عملکرد رشد آنها نیز به­واسطه زندگی در محیط ایزواسموتیک دریای خزر بهبود می­یابد.