اثرات نانوذرات روی و ویتامین E بر شاخص های رشد و ایمنی کپور معمولی (Cyprinus carpio)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری تکثیر و پرورش آبزیان، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، واحد قائم شهر، دانشگاه آزاد اسلامی، قائم شهر، مازندران
2 گروه شیلات، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، واحد قائم شهر، دانشگاه آزاد اسلامی، قائم شهر، مازندران
3 گروه شیلات، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، واحد قائم شهر، دانشگاه آزاد اسلامی، قائم شهر، مازندران
4 گروه شیلات، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، واحد قائم شهر، دانشگاه آزاد اسلامی، قائم شهر، مازندران
5 گروه شیلات، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، واحد قائم شهر، دانشگاه آزاد اسلامی، قائم شهر، مازندران
doi
10.22124/janb.2022.21233.1159چکیده
تأثیر متقابل نانوذرات روی (Zn-NPs) و ویتامین E بر شاخصهای رشد و ایمنی بچه ماهیان انگشتقد کپور معمولی (Cyprinus carpio) با وزن میانگین 9 گرم طی 60 روز با یک گروه شاهد و سه تیمار (گروه شاهد تغذیه شده با جیره معمولی و فاقد روی و ویتامین؛ تیمار 1: تغذیه با 100 واحد ویتامین E و 15 میلیگرم روی معمولی در کیلوگرم جیره؛ تیمار 2: تغذیه با 100 واحد نانو ویتامین E و 15 میلیگرم نانوسولفات روی در کیلوگرم؛ و تیمار 3: تغذیه با 300 واحد نانو ویتامین E و 15 میلیگرم نانو سولفات روی در کیلوگرم) بررسی شد. نتایج نشان داد که در تیمار سوم درصد افزایش وزن ماهیان (85/1 ± 56/144%)، میانگین رشد روزانه (15/0 ± 41/2%)، نرخ رشد ویژه (13/0 ± 46/%1)، ضریب تبدیل غذایی (68/0 ± 59/4) و شاخص ایمونوگلوبولین IgM (mg/dL 71/1 ± 49/4) اختلاف معنیدار با گروه شاهد داشت (05/0>p). ضریب چاقی در گروه شاهد بالاترین مقدار (09/0 ± 92/1) را نشان داد و اختلاف معنیداری بین گروه شاهد و دیگر تیمارها وجود نداشت (05/0<p). درصد بقا نسبت به شاهد افزایش یافت، اما بین تیمارها اختلاف معنیداری مشاهده نشد (05/0<p). با توجه به نتایج حاصله میتوان به منظور افزایش شاخصهای رشد، از تیمار سوم و به منظور بهبود شاخصهای ایمنی (IgM) از تیمار دوم در پرورش این ماهی استفاده کرد.