اثرات نانوذرات روی و ویتامین E بر شاخص های رشد و ایمنی کپور معمولی (Cyprinus carpio)

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری تکثیر و پرورش آبزیان، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، واحد قائم شهر، دانشگاه آزاد اسلامی، قائم شهر، مازندران

2 گروه شیلات، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، واحد قائم شهر، دانشگاه آزاد اسلامی، قائم شهر، مازندران

3 گروه شیلات، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، واحد قائم شهر، دانشگاه آزاد اسلامی، قائم شهر، مازندران

4 گروه شیلات، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، واحد قائم شهر، دانشگاه آزاد اسلامی، قائم شهر، مازندران

5 گروه شیلات، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، واحد قائم شهر، دانشگاه آزاد اسلامی، قائم شهر، مازندران

doi
10.22124/janb.2022.21233.1159
چکیده

تأثیر متقابل نانوذرات روی (Zn-NPs) و ویتامین E بر شاخص­های رشد و ایمنی بچه ماهیان انگشت­قد کپور معمولی (Cyprinus carpio) با وزن میانگین 9 گرم  طی 60 روز با یک گروه شاهد و سه تیمار (گروه شاهد تغذیه شده با جیره معمولی و فاقد روی و ویتامین؛ تیمار 1: تغذیه با 100 واحد ویتامین E و 15 میلی­گرم روی معمولی در کیلوگرم جیره؛ تیمار 2: تغذیه با  100 واحد نانو ویتامین E و 15 میلی­گرم نانوسولفات روی در کیلوگرم؛ و تیمار 3: تغذیه با 300 واحد نانو ویتامین E و 15 میلی­گرم نانو سولفات روی در کیلوگرم) بررسی شد. نتایج نشان داد که در تیمار سوم درصد افزایش وزن ماهیان (85/1 ± 56/144%)، میانگین رشد روزانه (15/0 ± 41/2%)، نرخ رشد ویژه (13/0 ± 46/%1)، ضریب تبدیل غذایی (68/0 ± 59/4) و شاخص ایمونوگلوبولین IgM (mg/dL 71/1 ± 49/4) اختلاف معنی­دار با گروه شاهد داشت (05/0>p). ضریب چاقی  در گروه شاهد بالاترین مقدار (09/0 ± 92/1) را نشان داد و اختلاف معنی­داری بین گروه شاهد و دیگر تیمارها وجود نداشت (05/0<p). درصد بقا نسبت به شاهد افزایش یافت، اما بین تیمارها اختلاف معنی­داری مشاهده نشد (05/0<p). با توجه به نتایج حاصله می­توان به منظور افزایش شاخص­های رشد، از تیمار سوم و به منظور بهبود شاخص­های ایمنی (IgM) از تیمار دوم در پرورش این ماهی استفاده کرد.