فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

این مطالعه به منظور بررسی اثرات بالقوه پری­بیوتیک سانیار بر عملکرد تولید، ترکیبات نیتروژن آب، فراسنجه­های خون و سوخت و سازی ماهی کپور معمولی (Cyprinus carpio) پرورش یافته در روش بایوفلاک انجام شد. تعداد 324 قطعه ماهی انگشت­قد (45/0 ± 09/10 گرم) در 18 مخزن 35 لیتری (18 ماهی در هر مخزن) ذخیره­سازی شدند. 6 گروه آزمایشی پس از 10 روز سازگاری با شرایط آزمایشگاه به مدت 60 روز آزمایش شدند که شامل: گروه شاهد بدون افزودنی با آب تمیز (C)، گروه شاهد بدون افزودنی با فلاک (FC)، گروه­های فلاک با  1/0 و 2/0 گرم پری­بیوتیک پودری (FP1, FP2) و گروه­های فلاک با 1 و 2 میلی­لیتر  پری­بیوتیک مایع (FL1 , FL2) در 100 گرم غذای پایه بود. در پایان آزمایش نیز وزن نهایی توده زنده، تراکم نهایی و کارایی تبدیل پروتئین در گروه FP1 به­طور معنی­داری افزایش و نسبت تبدیل غذایی در مقایسه با دیگر گروه‌ها کاهش یافت. آمونیاک کل آب در گروه­های بایوفلاک حاوی مکمل پری­بیوتیک در مقایسه با گروه بایوفلاک بدون پری­بیوتیک (FC) کاهش یافت. مقادیر اوره و کراتینین سرم خون به­طور معنی­دار در گروه FC در مقایسه با دیگر گروه­های آزمایشی افزایش یافت. آنزیم­های ALT، AST و ALP در گروه­های C و FC در مقایسه با گروه­های تغذیه شده با پری­بیوتیک سانیار به­طور معنی­دار افزایش داشتند. بیشترین تعداد گلبول­های سفید و قرمز به ترتیب در گروه­های FL1 و FC به­دست آمد. در مجموع، مکمل غذایی FP1 (1/0 گرم پری­بیوتیک سانیار در هر 100 گرم جیره پایه) را می­توان به­طور بالقوه به­عنوان تقویت­کننده سلامت در ماهی کپور معمولی پرورش­یافته در روش بایوفلاک استفاده کرد.