فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

آشکارسازی ناهنجاری مغناطیسی روشی غیرفعال است که با آشکار کردن ناهنجاری‌ها در میدان مغناطیسی زمین، به کشف اشیاء فرومغناطیسی ناشناس در محیط می‌پردازد. تشخیص ناهنجاری مغناطیسی مسئله‌ای مهم در برنامه‌های مختلف از جمله نظارت زمین‌شناسی و شناسایی نظامی است. سنسورهای آشکارش ناهنجاری مغناطیسی؛ آشفتگی‌های موضعی را در میدان مغناطیسی تشخیص می‌دهند، که می‌تواند برای تشخیص وجود و برآورد جایگاه اشیاء پنهان یا غوطه‌وری مانند زیردریایی‌ها و سنگ معدن استفاده شود. تشخیص زیردریایی‌هایی که از لحاظ صوتی بسیار بی‌صدا ساخته می‌شوند، به وسیله آشکارسازهای صوتی بسیار سخت و حتی ناممکن است. از این رو بهره‌مندی از سیستم‌های آشکارساز ناهنجاری مغناطیسی ضروری به نظر می‌رسد. در پژوهش حاضر در ابتدا سامانه‌های موجود مورد بررسی قرار گرفته، سپس به بازطراحی مکانیکی یک سامانة آشکارش ناهنجاری مغناطیسی هواپایه پرداخته شده است. در ادامه توزیع تنش در سامانه طراحی‌شده به‌وسیلة نرم‌افزار آباکوس به روش اجزاء محدود مورد تحلیل قرار گرفته است. نتایج نشان می‌دهد بیشینه مقدار تنش مجموعه قطعات برای شتاب عملیاتی 0/2g  برابر باMPa 88/7  است که این مقدار در واقع بسیار کمتر از تنش تسلیم مادة مورد استفاده  است. در نتیجه، در هیچ کدام از قطعات، تغییر شکل دائم ایجاد نمی‌شود که از قابل قبول بودن طراحی مکانیکی سامانه آشکارش ناهنجاری مغناطیسی هواپایه حکایت دارد.