بررسی ابعاد رفتاری و فیزیکی آسیب‌های دوران کودکی در زوجین دارای سابقه‌ی تعهد شکنی

نویسندگان

1 دانش آموخته کارشناسی ارشد مشاوره خانواده، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه اردکان، اردکان، ایران

2 استادیار گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه اردکان، اردکان، ایران.

3 دانشیار، گروه مشاوره، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه اردکان، اردکان، ایران.

doi
10.22067/tpccp.2022.70546.1110
چکیده

هدف: هر رفتاری که نشان می‌دهد معیارهای مهربانی، وفاداری و احترام در رابطه‌ی صمیمی نقض شده است، نوعی تعهدشکنی محسوب می‌شود که می‌تواند علت‌های مختلفی داشته باشد. هدف پژوهش حاضر تعیین ابعاد رفتاری و فیزیکی آسیب‌های دوران کودکی در مردان و زنان دارای سابقه‌ی تعهد شکنی زناشویی بود.روش: این مطالعه از نوع پژوهش‌های کیفی بود که با استفاده از مصاحبه‌ی عمیق نیمه ساختاریافته در 11 نفر (7 زن و 5 مرد) از افراد دارای سابقه‌ی خیانت زناشویی انجام شد. این افراد به‌صورت نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شدند و نمونه‌گیری تا جایی ادامه یافت که پاسخ‌های شرکت‌کنندگان به حالت اشباع برسد. تحلیل داده‌های حال از مصاحبه‌ها با استفاده از شیوه‌ی کیفی نظریه‌ی زمینه‌ای در سه مرحله کدگذاری باز، محوری و انتخابی انجام شد.یافته‌ها: نتایج تحلیل مصاحبه‌ها نشان داد که افراد دارای سابقه‌ی تعهد شکنی زناشویی در دوران کودکی خود دچار آسیب‌های رفتاری و فیزیکی شامل: سوء رفتار (تنبیه، تندخویی والدین، بیگاری و اجبار رفتاری)، شیوه‌های تربیتی نادرست والدین (محبت افراطی، خودمحوری والد، عدم نظارت و تناقض رفتاری والدین)، بدعملکردی ساختار خانواده (تعارضات خانوادگی، تنیدگی مرزها و نابرابری بین فرزندان) شده بودند. همچنین بررسی روند مصاحبه‌ها نشان داد که این آسیب‌ها مشکلاتی را برای افراد در کودکی و بزرگ‌سالی و در زمینه‌های مختلف زندگی به وجود آورده بودند. بر اساس این یافته‌ها و همچنین الگوی پارادایمی حاصل از آن‌ها می‌توان جهت شناسایی و همچنین پیشگیری از آسیب‌هایی که به‌طور بالقوه در خانواده ممکن است منجر به خیانت شوند، اقدامات لازم را انجام داد.