شناسایی مؤلفههای سنجش بهرهوری در سازمانهای فرهنگی ایران (مورد مطالعه: سازمان فرهنگی و هنری شهرداری تهران)
نویسندگان
1 دانشیار گروه مدیریت و برنامه ریزی فرهنگی, دانشگاه آزاد اسلامی, واحد اصفهان (خوراسگان) ،اصفهان، ایران
2 نازنین محمدوند دانشجوی دکتری رشته مدیریت و برنامه ریزی فرهنگی, دانشگاه آزاد اسلامی, واحد اصفهان (خوراسگان) ،اصفهان، ایران
3 استادیار گروه مدیریت و برنامه ریزی فرهنگی, دانشگاه آزاد اسلامی, واحد اصفهان (خوراسگان) ،اصفهان، ایران
doi
10.22034/jcsc.2020.125704.2125چکیده
چکیدهدر سالهای اخیر، تأمین مالی فعالیتهای فرهنگی به دلیل کاهش درآمد شهرداری ها ناشی از وقوع پدیده رکود تورمی با مشکل مواجه شده است. بهعلاوه، شرایط نامناسب اقتصادی جامعه باعث شده تا شهروندان تخصیص بودجه به سازمانهای فرهنگی دولتی و عمومی را با حساسیت بیشتری دنبال کنند و به آن واکنش نشان دهند. از اینرو، افزایش بهرهوری و رشد نسبت ستاده به نهاده با کاهش هزینهها و افزایش کارایی و اثربخشی سازمانهای فرهنگی دولتی و عمومی نه یک ضرورت، بلکه به یک الزام تبدیل شده است. در این راستا، پژوهش حاضر با هدف ارائه یک الگوی سنجش بهرهوری در سازمانهای فرهنگی ایران، به شناسایی مؤلفههای سنجش بهرهوری در سازمان فرهنگی و هنری شهرداری تهران در سال 1398 پرداخته است. برای این منظور، دادههای لازم از مطالعات تجربی مرتبط با کلید واژه بهرهوری و ابعاد آن جمعآوری و با بهرهگیری از روش تحلیل مضمون تجزیهوتحلیل شد. نتایج نشان داد عوامل مرتبط با سنجش بهرهوری در سازمانهای فرهنگی را میتوان ذیل 5 مؤلفه اصلی (1) سبک مدیریت، (2) عوامل فردی، (3) عوامل اقتصادی، (4) عوامل محیطی و (5) عوامل فرهنگی و اجتماعی و 58 مؤلفه فرعی دستهبندی کرد. خاطرنشان میشود، استفاده از این نتایج میتواند بهرهوری در سازمانهای فرهنگی را افزایش دهد و زمینه صرفهجویی در منابع دولتی و بخش عمومی را فراهم نماید. مضافاً، کارایی و اثربخشی فعالیتهای فرهنگی را افزایش دهد.واژههای کلیدی: بهرهوری، کارایی، اثربخشی، روش تحلیل مضمون.