مدل عمومی و شاخص سازی امنیت اجتماعی زنان در فضاهای شهری
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، جامعه شناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد اراک
2 استادیار، گروه علوم اجتماعی دانشگاه آزاد اسلامی اراک
3 استادیار گروه علوم اجتماعی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اراک
doi
10.22034/jcsc.2021.537273.2446چکیده
امنیت اجتماعی زنان در فضاهای شهری مفهومی چندبعدی است و برای مدل و شاخصسازی به پژوهشهای نظری و مفهومی و تجربی نیاز دارد. بنا به اهمیت و ضرورت سیاستگذاری برای امنیت اجتماعی زنان، این مقاله بهدنبال ارائۀ مدلی عمومی و شاخصسازی آن است. این پژوهش از نظر هدف، توسعهای و کاربردی است و به لحاظ روش کیفی از نوع دلفی و اسنادی است. پژوهشهای این حوزه با روش اسنادی مرور شده و مدل و شاخص اولیه طراحی گردیده و در سه شکل به بوتۀ آزمون گذاشته شده است. جامعۀ آماری پژوهش استادان، پژوهشگران و کارشناسان حوزۀ امنیت اجتماعیاند. اعضای کارگروه هم با نمونهگیری هدفمند انتخاب شدهاند. برای اعتباریابی مدل و شاخص از هشت نفر نخبۀ دانشگاهی (متخصص در حوزۀ امنیت اجتماعی) و چهار متخصص علوم انتظامی و امنیت (مدیران و معاونتهای اجتماعی سازمان پلیس و معاونت اجتماعی دادگستری) استفاده شده است. این مدل در ابعاد اجتماعی، فرهنگی، محیطی و اقتصادی کاربرد دارد و چندبعدی به شمار میآید. در این مدل عوامل و سازوکارهای علمی امنیت اجتماعی در فضاهای عمومی تصریح شده است. نتیجۀ نهایی ارائۀ مدلی عمومی و شاخصسازی معتبر است؛ بهگونهای که محققان و سیاستگذاران این حوزه میتوانند از آن برای تحقیقکردن دربارۀ امنیت اجتماعی زنان در فضاهای شهر و ارتقای آن استفاده کنند.