واژه شناسی اجتماعی گویش گیلکی (مطالعۀ موردی: اصطلاحات خویشاوندی و جنسیّت)
نویسندگان
doi
10.22067/jls.v41i2.13201چکیده
از آنجاکه در دهههای اخیر گویشهای ایرانی در جهت همگرایی با زبان فارسی به سرعت دستخوش تحول بودهاند، مطالعه و ثبت ویژگیهای اجتماعی آنها اهمیت بسیار دارد. از نتایج این مطالعات، علاوه بر شناخت خصوصیات منحصر به فرد این گویشها، میتوان در سیاستهای کلان اجتماعی و آموزشی، برنامهریزیهای زبانی و مطالعات تطبیقی گویششناسی سود جست. این مقاله به بررسی جبنههای اجتماعی واژگان خویشاوندی و جنسیتی در گویش گیلکی رشت و نواحی اطراف آن میپردازد. گستردگی روابط و تعاملات خانوادگی، نامطبوع بودن خویشاوندی ناتنی، گستردگی و اهمیت چند همسری، و خانوادههای گستردۀ مردمَدار، از مسائل قابل تأملی هستند که در واژگان گیلکی بازتاب یافتهاند. همچنین واژگان و اصطلاحات گیلکی از نظر ارجاع و خطاب، کاربرد افعال در حوزۀ همسرگزینی، بخش کنایی و... با ارزشگذاری جنسیتی همراهاند.