نقد مبانی فصاحت(رویکردی زبان‌شناختی)

نویسندگان
doi
10.22067/jls.v41i2.13203
چکیده

معیار فصاحت نزد بیشتر زبان‌شناسان و علمای بلاغت در زبان عربی مبتنی بر دو عنصر زبان و مکان بوده و به معیارهای درونی واژه‌ها، نظم درونی، نوع حروف، هم‌نشینی، همگنی، تنافر و قدرت تأثیر آن توجه نداشته‌اند. البته علمای بلاغت با زبان‌شناسان در کارکرد واژه با هم اختلاف داشتند؛ یعنی زبان‌شناسان به سلامت و زیبایی واژه توجه داشتند، ولی علمای بلاغت به ترکیبها و روانی واژه‌ها و سازگاری حروف و کلمات با هم عنایت داشته‌اند.

کلیدواژه‌ها