تأثیر کفیر بر شاخص های رشد، بیوشیمی سرم، پاسخهای ایمنی، آسیبشناسی بافتی و عفونت با آئروموناس هیدروفیلا (Aeromonas hydrophila) در ماهی کپور معمولی (Cyprinus carpio L. 1758)
نویسندگان
1 گروه میکروبیولوژی، واحد فلاورجان، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران
2 گروه میکروبیولوژی، واحد فلاورجان، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، اصفهان
3 گروه زیستشناسی، واحد فلاورجان، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، اصفهان
doi
10.22124/janb.2021.19317.1135چکیده
هدف از انجام این مطالعه، بررسی اثر ضدمیکروبی محصول کفیر به عنوان مکمل غذایی بر روی رشد و عفونت ناشی از آئروموناسهیدروفیلا (Aeromonas hydrophila) در ماهیکپور معمولی (Cyprinuscarpio) بود. تعداد 72 قطعه بچه ماهی کپور (15-10 گرم) به 4 گروه تغذیه شده با 3، 5 و 10% کفیر و گروه شاهد (بدون افزودن کفیر) با سه تکرار (شش ماهی در هر تکرار) تقسیم، و روزانه به اندازه 3% وزن بدنشان غذادهی شدند. اثر ضدمیکروبی محصول کفیر بر آئروموناس هیدروفیلا به روش انتشار چاهک، و تأثیرات دیگر آن برروی ماهیهای آلوده شده با آئروموناس هیدروفیلا بررسی شد. مقادیر IgM، ALT، AST، ALP و پروتئین کل در خون ماهیها ارزیابی شد. همچنین از بافت کبد، کلیه و طحال ماهیها برای بررسیهای بافتشناسی نمونهبرداری شد. نتایج نشان داد که محصول کفیر 48 ساعته بیشترین اثر ضدمیکروبی بر روی آئروموناس هیدروفیلا را دارد. تغذیه ماهیان با 3% کفیر باعث افزایش معنیدار درازا و وزن ماهیهای مورد مطالعه شد. از نظر میزان IgM، AST، ALP و پروتئین کل سرمی ماهیها، تفاوت معنیدار آماری بین تیمارها و شاهد مشاهده نشد، در حالی که میانگین مقدار ALT در تیمار 3% کفیر بهطور معنیدار کمتر از دو گروه دیگر بود. همه گروههای آزمایش در مواجهه با تیمار آئروموناسهیدروفیلا آسیب بافتی در کبد، کلیه و طحال نشان دادند. با وجود این، آسیب بافتی در تیمار %3 کمتر از دیگر تیمارها بود.