بررسی نقش میانجی رضایتمندی جنسی در ارتباط بین تعارضات دوپاره و کیفیت رابطهی زناشویی در افراد متأهل ایرانی
نویسندگان
1 فوق دکترا علوم رفتاری گرایش سلامت جنسی و درمان اختلالات جنسی، موسس و هیات علمی انستیتو هیجان مدار ایران، تهران، ایران
2 دانش آموخته دکتری روانشناسی، دانشیار، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اسلامشهر
3 دانش آموخته کارشناسی ارشد، روانشناسی بالینی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اسلامشهر
doi
10.22067/tpccp.2022.71740.1144چکیده
هدف: تعارضات دوپاره نقش کلیدی در کیفیت رابطهی زناشویی دارند. هدف این مطالعه، بررسی نقش میانجی، رضایتمندی جنسی در ارتباط بین تعارضات دوپاره و کیفیت رابطهی زناشویی است.روش: روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل افراد متأهل ساکن شهر تهران بود. تعداد 308 نفر به صورت نمونهگیری در دسترس با استفاده از لینک آنلاین پاسخگویی بهعنوان نمونه انتخاب شد. ابزار پژوهش شامل سه پرسشنامه رضایت زناشویی، شاخص رضایت جنسی و پرسشنامه خود انتقادی بود. دادهها با روش مدل سازی معادلات ساختاری در نرم اقزار Amos تحلیل گردید.یافتهها: تحلیل دادهها نشان داد که رضایتمندی جنسی و خود مطمئن با تمامی مؤلفههای رضایت زناشویی و نمره کل آن رابطه مثبت معنادار و خود ناکافی و خود متنفر با تمامی مؤلفههای رضایت زناشویی رابطه منفی معنادار دارد. خود ناکافی و خود متنفر نیز با رضایتمندی جنسی رابطه منفی معنادار دارد. همچنین که خود مطمئن با رضایتمندی جنسی رابطه مثبت معنادار دارد. تحلیل معادلات ساختاری نشان داد که خود متنفر و خود مطمئن فاقد اثر معنادار است. برای خود ناکافی اثر مستقیم و غیرمستقیم به ترتیب با اندازه بتا 22/0- و 12/0- بعد از اصلاح مدل معنادار است (05/0 p <). با این تفاسیر، تعارضات دوپاره میتواند یک متغیر مهم و مرتبط با کیفیت رضایت زناشویی باشد، چرا که علاوه بر ارتباط با آن، به واسطه اثرگذاری بر رضایتمندی جنسی میتواند تبیینکننده تغییرات کیفیت رابطهی زناشویی باشد.