اثرات سطوح مختلف اسیدآمینه تورین در جیره بر رنگ پذیری ماهی رزی بارب (Pethia conchonius)
نویسندگان
1 گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان، ایران
2 گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان، ایران.
3 گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان، ایران
4 گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه خلیج فارس بوشهر، ایران
doi
10.22124/janb.2021.16792.1091چکیده
چکیده تورین (2 آمینو اتان سولفونیک اسید)، جزء آمینواسیدهای نیمهضروری و محصول نهایی سوخت و ساز آمینواسیدهای گوگردی است. هدف از این مطالعه، بهبود رنگپذیری ماهی رزیبارب (Pethia conchonius) بود. به این منظور بچهماهیان (میانگین وزن اولیه 7 ± 32 میلیگرم و طول 82/1 ± 83/12 میلیمتر) در پنج تیمار مختلف شامل گروه شاهد (جیره پایه بدون تورین و آستاگزانتین) و چهار سطح مختلف تورین شامل صفر، 100، 250 و 500 (میلیگرم بر کیلوگرم جیره) به همراه میزان ثابت آستاگزانتین (100 میلیگرم بر کیلوگرم) به مدت 60 روز مورد تغذیه قرار گرفتند. نتایج شاخصهای رنگپذیری پوست به روش تصویربرداری دیجیتالی و سنجش محتوای کاروتنوئید عضله نشان داد که بیشترین میزان رنگپذیری در ماهیان تغذیه شده با جیره حاوی 100 + 250 (میلیگرم بر کیلوگرم جیره) به ترتیب از آستاگزانتین و تورین مشاهده شد. افزودن تورین تا سطح 250 (میلیگرم بر کیلوگرم جیره) منجر به افزایش میزان چربی کل، تریگلیسرید، کلسترول، LDL و HDL لاشه در ماهیان در مقایسه با گروه شاهد شد (05/0>p). به نظر میرسد که افزودن تورین به جیره حاوی آستاگزانتین میتواند سبب تاثیر بر متابولیسم چربی و درنتیجه بهبود جذب استاگزانتین جیره و شدت رنگپذیری در ماهی رزیبارب شود.