اثرات سطوح مختلف اسیدآمینه تورین در جیره بر رنگ پذیری ماهی رزی بارب (Pethia conchonius)

نویسندگان

1 گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان، ایران

2 گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان، ایران.

3 گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان، ایران

4 گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه خلیج فارس بوشهر، ایران

doi
10.22124/janb.2021.16792.1091
چکیده

چکیده تورین (2 آمینو اتان سولفونیک اسید)، جزء آمینواسید­های نیمه­ضروری و محصول نهایی سوخت و ساز آمینواسیدهای گوگردی است. هدف از این مطالعه، بهبود رنگ­پذیری ماهی رزی­بارب (Pethia conchonius) بود. به این منظور بچه­ماهیان (میانگین وزن اولیه 7 ± 32 میلی­گرم و طول 82/1 ± 83/12 میلی­متر) در پنج تیمار مختلف شامل گروه شاهد (جیره پایه بدون تورین و آستاگزانتین) و چهار سطح مختلف تورین شامل صفر، 100، 250 و 500 (میلی­گرم بر کیلوگرم جیره) به همراه میزان ثابت آستاگزانتین (100 میلی­گرم بر کیلوگرم) به مدت 60 روز مورد تغذیه قرار گرفتند. نتایج شاخص­های رنگ­پذیری پوست به روش تصویربرداری دیجیتالی و سنجش محتوای کاروتنوئید عضله نشان داد که بیشترین میزان رنگ­پذیری در ماهیان تغذیه شده با جیره حاوی 100 + 250 (میلی­گرم بر کیلوگرم جیره) به ترتیب از آستاگزانتین و تورین مشاهده شد. افزودن تورین تا سطح 250 (میلی­گرم بر کیلوگرم جیره) منجر به افزایش میزان چربی کل، تری­گلیسرید، کلسترول، LDL و HDL لاشه در ماهیان در مقایسه با گروه شاهد شد (05/0>p). به نظر می­رسد که افزودن تورین به جیره حاوی آستاگزانتین می­تواند سبب تاثیر بر متابولیسم چربی و درنتیجه بهبود جذب استاگزانتین جیره و شدت رنگ­پذیری در ماهی رزی­بارب شود.