تأثیر زوجدرمانی تلفیقی به روش دایمند بر کیفیت رابطه جنسی و استرس والدینی زوجین دارای فرزند زیر سه سال
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه مشاوره، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران
2 استادیار/ گروه مشاوره، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران
3 مدرس مدعو، گروه مشاوره، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران/ استادیار گروه مشاوره، دانشگاه شهید چمران اهواز، دانشکده
doi
10.22067/tpccp.2021.68151.1016چکیده
هدف: انتقال به دورهی والدگری غالباً با شور و نشاط و لذت فراوانی همراه است، اما این مرحله تغییرات زیادی را به دنبال دارد که میتواند کارکردهای فردی و زوجی را تحت تأثیر قرار دهد. این پژوهش، با هدف بررسی تأثیر زوجدرمانی تلفیقی به روش دایمند بر کیفیت رابطه جنسی و استرس والدینی زوجین دارای فرزند زیر سه سال انجام شده است.روش: روش پژوهش، نیمه آزمایشی با طرح پیشآزمون و پسآزمون با گروه گواه بود. جامعه پژوهش، کلیه زوجین دارای فرزند کمتر از 3 سال بودند که در سال 1399 به مراکز مشاوره شهرستان بهبهان مراجعه کرده بودند. نمونه پژوهش، 20 زوج بودند که به صورت نمونه گیری هدفمند، انتخاب و به صورت تصادفی، در دو گروه آزمایش و گواه (هر گروه 10 زوج) گمارده شدند. اعضای گروه آزمایش، به صورت گروهی تحت زوجدرمانی تلفیقی به روش دایمند در 6 جلسه 90 دقیقهای قرار گرفتند. ابزار جمعآوری داده ها، شامل مقیاس کیفیت رابطه جنسی زناشویی و مقیاس استرس والدینی بود. دادهها با روش تحلیل کوواریانس چند متغیری و تک متغیری تحلیل شد.یافته ها: یافته ها نشان داد که بین گروهها از نظر کیفیت رابطه جنسی و استرس والدینی تفاوت معنیداری وجود داشت. به عبارت دیگر، زوجدرمانی تلفیقی به روش دایمند باعث افزایش معنیدار کیفیت رابطه جنسی (001/0 , p < 944/485F=) و کاهش معنی دار استرس والدینی (001/0 , p < 647/274F=) زوجین شد.