«سالهای ابری» در نگاهی نو (اتوبیوگرافی ـ رمان )
نویسندگان
doi
10.22067/jls.v40i4.13177چکیده
ادبیّات، چه به عنوان یک علم و چه به عنوان هنر، شعب و گونههای گوناگونی را شامل میشود که این انواع در تقابل و ارتباط با یکدیگر نظامهای نوینی را تشکیل میدهند و با محتوا و فرمهای گوناگون به صورت انواعی تازه و مستقل شکل گرفته و عرضه میشوند. رمان یکی از گونههای ادبیات است که انواع گوناگونی را شامل میشود و محدوده و انواع آن تا حدی مشخص و تعریف شده است. اتوبیوگرافی نیزگونهای دیگر از دانشهای ادبیات است که آن نیز ویژگیها و مختصات تعریف شدة مختصّ به خود را دارد. قابلیتهای بسیاری در انواع ادبی و ارتباط آنان با یکدیگر وجود دارد که یکی از این تواناییها ترکیب انواع با یکدیگر و آفرینش نوعی مستقل از این ترکیب است. یکی از مصداقهای این تلفیق (ترکیب انواع) «اتوبیوگرافی ـ رمان» است که از ترکیب دو نوع رمان و اتوبیوگرافی پدید آمده است. سالهای ابری اثر علی اشرف درویشیان از سویی، تا حدودی دارای ویژگیهای نوع رمان است که بیشتر در فرم اثر نمود یافته است و از سوی دیگر، از شاخصههای نوع اتوبیوگرافی بی بهره نمانده است که آن هم بیشتر در محتوای اثر جلوه پیدا کرده است. این مقاله بر آن است که اثر مذکور را نه به عنوان رمان، بلکه در قالب اتوبیوگرافی- رمان معرفی نماید. کلید واژهها: سالهای ابری، درویشیان، اتوبیوگرافی، رمان، اتوبیوگرافی- رمان.