بررسی فرایند تکرار کامل در زبان فارسی: پژوهشی بر اساس نظریه تکرار صرفی

نویسندگان

1 استاد زبان شناسی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران

2 دانشجوی دکتری زبان شناسی همگانی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران

doi
چکیده

تکرار صرفی فرایندی است که همواره از مسائل بحث­برانگیز زبان­شناسی بوده و مطالعات مختلف در زبان­های گوناگون و رویکرد­های متفاوت را در این حوزه در پی داشته است. این پژوهش به روش توصیفی- تحلیلی انجام شده و سعی بر آن بوده است که فرایند تکرار کامل در زبان فارسی را از دیدگاه نظریه تکرار صرفی (S. Inkelas & C. Zoll, 2005) بررسی کند و بیازماید از دو رویکرد کپی­سازی واجی و تکرار صرفی کدام‌ یک کارآمدتر است. همچنین شکل­گیری فرایند تکرار کامل در چهارچوب نظریه تکرار صرفی قابل تبیین است یا خیر. نتایج این مطالعه حاکی از آن است که می­توان انواع فرایند تکرار کامل در زبان فارسی را با توجه به الگوی خاص و معنای برداشت­شده از آن‌ها در نظریه تکرار صرفی تبیین و توجیه کرد. این در حالی است که فقط تکرار جزئی پیشوندی و پسوندی را می­توان با استفاده از رویکرد کپی­سازی واجی تحلیل کرد. با توجه به تحلیل داده­ها، نظریه تکرار صرفی کارآمدتر از نظریه کپی­سازی واجی است.