تأثیر جیره غذایی حاوی پروبیوتیک اختصاصی بر برخی از شاخص های رشد، ایمنی، آنزیم های کبدی و فلور باکتریایی روده بچه تاسماهی پرورشی ایرانی Acipenser persicus
نویسندگان
1 موسسه تحقیقات بینالمللی تاسماهیان دریای خزر، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، رشت، گیلان، ایران
2 موسسه تحقیقات بینالمللی تاسماهیان دریای خزر، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، رشت، گیلان، ایران
3 موسسه تحقیقات بینالمللی تاسماهیان دریای خزر، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، رشت، گیلان، ایران
4 موسسه تحقیقات بینالمللی تاسماهیان دریای خزر، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، رشت، گیلان، ایران
5 موسسه تحقیقات بینالمللی تاسماهیان دریای خزر، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، رشت، گیلان، ایران
6 موسسه تحقیقات بینالمللی تاسماهیان دریای خزر، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، رشت، گیلان، ایران
7 گروه آبزی پروری، مرکز آموزش و تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی گیلان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، رشت، گیلان، ایران
8 موسسه تحقیقات بینالمللی تاسماهیان دریای خزر، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، رشت، گیلان، ایران
doi
10.22124/janb.2021.18074.1113چکیده
این مطالعه به منظور افزایش راندمان تولید بچه تاسماهی ایرانی در راستای برنامههای بازسازی ذخایر و توسعه پرورش آنها در کشور انجام شد. برای انجام این آزمایش، 600 قطعه بچه تاسماهی ایرانی (Acipenser persicus) در قالب چهار تیمار (با سه تکرار) به ترتیب (74/0 ± 76/10 گرم و 70/0 ± 49/14 سانتیمتر) به 12 مخزن فایبرگلاس با حجم 300 لیتر معرفی شدند. بچهماهیان به مدت 60 روز پرورش یافتند. غذای بچهماهیان با 150، 300 و 450 میلیگرم از پودر حاوی 4 سویه باکتری Lactococcus lactis، Pediococcus pentosaceus، Weissella cibaria و Enterococcus faecalis برای ساخت غلظتهای مشخص 109 × 5/1 (تیمار 2)، 109 × 3 (تیمار 3) و 109 × 5/4 پرگنه باکتری در گرم (تیمار 4) به ازای هر کیلوگرم غذا تهیه شد. جیره گروه شاهد (تیمار 1) نیز بدون باکتریهای پروبیوتیک بود. نتایج نشان داد که در تیمارهای مختلف اختلاف معنیداری در شاخصهای رشد وجود نداشت (05/0<p). با وجود این، بیشینه و کمینه میانگین وزن نهایی به ترتیب در ماهیان جوان تیمارهای 2 و 1 مشاهده شد. نتایـج شاخصهای آنزیمی کبد و LDH، ایمونوگلوبولین M، فعالیت لیزوزیم و فلور باکتریایی روده نشان داد که کمینه و بیشینه مقدار این شاخصها با اختلاف معنیدار به ترتیب در تیمارهای 2 و 1 مشاهده شدند (05/0>p). بیشینه تعداد باکتریهای پروبیوتیک روده در تیمار 2 و کمینه آن در تیمار 4 با اختلاف معنیدار (05/0>p) رخ داد. اگرچه جیره دارای پروبیوتیک نتوانست در بچه تاسماهی ایرانی در بازه وزنی 60-10 گرم در شاخصهای رشد تأثیر معنیدار ایجاد کند، اما جیره حاوی پروبیوتیک با غلظت 109 × 5/1 کلنی باکتری در گرم (تیمار 2) به طور معنیدار سبب بهبود شاخصهای ایمنی، آنزیمی و فلور باکتریایی روده شد.
