مطالعه رضایت زناشویی براساس متغییرهای «صمیمیت»، «احساس تعلق» و «بخشش»: مطالعه موردی زنان متاهل شهر مشهد
نویسندگان
1 دانشآموختۀ دکتری در رشته روانشناسی از دانشگاه مالایای مالزی (نویسندۀ مسئول)
2 عضو هیئت علمی دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران
3 استاد تمام گروه روانشناسی دانشگاه مالایا مالزی (UM) و عضو وابسته دانشگاهUniversity Segi
doi
10.22034/jcsc.2022.546518.2520چکیده
هدف از این پژوهش مطالعه «رضایت زناشویی» براساس متغییرهای «صمیمیت»، «احساس تعلق» و «بخشش» است. براساس دو نظریه «سلسله مراتب نیازها» و « هدف پویا از رضایت زناشویی» این تحقیق به دنبال پاسخ به دو سئوال است: آیا تفاوت معناداری بین رضایت زناشویی و متغییرهای دموگرافیک وجود دارد؟ و چه رابطه ای بین سه متغییر احساس تعلق، صمیمیت و بخشش با رضایت زناشویی وجود دارد؟. روش این تحقیق، پیمایش و ابزار پژوهش نیز پرسشنامه بوده است. جامعه آماری این تحقیق نیز زنان متاهل شهر مشهد بوده و در مجموع 468 نفر در آن مشارکت داشته اند. نتایج آزمون واریانس یکطرفه نشان داد که تفاوت معناداری بین رضایت زناشویی و متغییرها دموگرافیک (درآمد، استقلال محل زندگی و ...) وجود ندارد. نتایج تحلیل رگرسیون نیز نشان داد که سه متغییر مفهومی «صمیمیت»، «احساس تعلق» و «بخشش» علاوه براینکه دارای رابطه معناداری با «رضایت زناشویی» هستند، در مجموع 18 درصد از واریانس این مقوله را تببین می کنند.