فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مطالعه حاضر به ارزیابی اثرات سطوح اسیدی فایر سدیم دی‌فرمات و اسید سیتریک بر ترکیب بدن، فعالیت آنزیم‌های سرمی و بافت دستگاه گوارش در ماهی قزل‌آلای رنگین‌کمان (Oncorhynchus mykiss) می‌پردازد. تعداد 630 قطعه ماهی (میانگین وزن 72/0 ± 55/16 گرم) به ‌طور تصادفی در 21 مخزن (30 ماهی در هر مخزن) توزیع شدند. آزمایش به مدت 60 روز در هفت تیمار آزمایشی شامل شاهد (فقط غذای تجاری FFT2)، سه سطح 2/0% (تیمار A)، 4/%0 (تیمار B) و 6/0% (تیمار C)  سدیم دی فرمات در جیره به تنهایی و سه سطح در ترکیب با اسید سیتریک به میزان 1/0% (تیمار D)، 2/%0 (تیمارE) و 3/0% (تیمارF) که به جیره پایه غذای تجاری FFT2 افزوده شدند، انجام شد. ماهی‌ها 3 بار در روز در ساعات 8، 12 و 16 و به میزان ۲% وزن بدن به مدت 2 ماه غذادهی شدند. نتایج این تحقیق نشان داد که سطوح مختلف سدیم دی‌ فرمات و اسید سیتریک در جیره­ غذایی تأثیر معنی‌‌داری بر میزان فعالیت آنزیم‌های سرمی ماهی قزل‌آلای رنگین‌کمان در مقایسه با تیمار کنترل نداشت (05/0<p)، ولی تفاوت معنی‌داری بر میزان پروتئین، خاکستر و رطوبت ترکیب بدن در بین گروه‌های آزمایشی نشان داد (05/0>p). بیشترین میزان ارتفاع و عرض پرز، تعداد سلول‌های موکوسی، ضخامت لایه سروزی روده، ضخامت پارین و زیرمخاط روده و ضخامت لایه عضلانی در تیمار D مشاهده شد که اختلاف معنی­داری با دیگر تیمار‌ها نشان داد (05/0>p) و کمترین میزان شاخص­های مذکور در گروه شاهد ثبت شد. بر اساس نتایج این مطالعه، افزودن 1/0% سدیم دی فرمات و 1/0% اسید سیتریک به جیره غذایی ماهیان قزل‌آلای رنگین‌کمان، به علت بهبود شاخص‌های ترکیب بدن شامل افزایش پروتئین و خاکستر و بهبود شاخص‌های بافتی روده ممکن است مفید واقع شود.