تحلیلی بر دلایل اقبال زنان به روزنامه نگاری ( مطالعه بر روزنامه نگاران زن تهران )
نویسندگان
1 دکتری علوم سیاسی ، روزنامه نگار و عضو شورای شهر تهران
2 روزنامه نگار دانش آموخته دکتری فرهنگی از دانشگاه دورسبورک آلمان؛
doi
10.22034/jcsc.2020.119231.2172چکیده
این مقاله با تکیه بر روش مبنایی (نظریه گراندد تئوری) و با استفاده از روش مصاحبه عمقی با روزنامهنگاران زن و مرد تهرانی در پی پاسخ به این سؤال است که چرا زنان ایرانی به روزنامهنگاری علیرغم مشکلات این حرفه مانند «دستمزد پایین» و «پرمخاطره بودن» این شغل همچنان اقبال دارند؟دادههای این پژوهش نشان داد تجربه روزنامهنگاری زنان را دارای «استقلال مالی» کرده است. همچنین آنان بهواسطه این شغل میتوانند برای تثبیت و ارتقای موقعیت شغلی خود «قدرت چانهزنی» داشته باشند. همچنین ارزشهای جامعه معاصر ایران مانند «حاکمیت قانون» و «دموکراسی» و ظرفیتهای خاص حرفه روزنامهنگاری مانند «شأن بالای اجتماعی» این حرفه به زنان یاری کرده است تا با مشکلات این حرفه مدارا و از ترک این شغل خودداری کنند. «عقاید شخصی» و «حمایت خانوادگی» عامل انگیزهبخش دیگر زنان روزنامهنگار برای ادامه کار روزنامهنگاریشان بوده است.پژوهش حاضر نشان داد آنچه بیش از همه زنان را مجاب کرده است که در این شغل بمانند «حرفهای بودن» آنان است. به تعبیر دقیقتر روزنامهنگار بودن آنها را ترغیب میکند تا به شکل عملی نهتنها علیه تبعیض جنسیتی، بلکه علیه تبعیضی که بر آنان بهعنوان روزنامهنگار تحمیل میشود، حرکت کنند.