درامدی نظری بر تصمیم‌گیریِ راهبردیِ حکمت بنیان

نویسندگان

1 علامه طباطابیی

doi
چکیده

این مقاله برآن است تا با نگاهی حکمی و فلسفی به سیره مدیریتی و رهبری حضرت امام خمینی(ره)، نکاتی را از تصمیم­گیری راهبردی ایشان مشخص و بررسی کند و به آنها در بافت نظری سامان دهد. فرض نگارنده این است که فهم عمیق تصمیمات راهبردی امام خمینی(ره) جز از طریق درک و فهم مبادی حکمی و فلسفی اندیشه ایشان امکانپذیر نیست. روش این پژوهش، «مطالعه چند موردی» بوده و با به­کارگیری روش تحلیل داده­های ادهوک از شیوه تحلیل تم برای طبقه­بندی و کدگذاری محتوای پیامها و نامه­های امام خمینی(ره) استفاده شده است. طبق یافته­های این پژوهش، شاکله تصمیم­گیریهای امام خمینی(ره) مبتنی بر آرمانگرایی واقعیت­نگر بوده است که محصول این دستگاه تصمیم­گیری، تصمیمات راهبردی حکیمانه خواهد بود