درامدی نظری بر تصمیمگیریِ راهبردیِ حکمت بنیان
نویسندگان
1 علامه طباطابیی
doi
چکیده
این مقاله برآن است تا با نگاهی حکمی و فلسفی به سیره مدیریتی و رهبری حضرت امام خمینی(ره)، نکاتی را از تصمیمگیری راهبردی ایشان مشخص و بررسی کند و به آنها در بافت نظری سامان دهد. فرض نگارنده این است که فهم عمیق تصمیمات راهبردی امام خمینی(ره) جز از طریق درک و فهم مبادی حکمی و فلسفی اندیشه ایشان امکانپذیر نیست. روش این پژوهش، «مطالعه چند موردی» بوده و با بهکارگیری روش تحلیل دادههای ادهوک از شیوه تحلیل تم برای طبقهبندی و کدگذاری محتوای پیامها و نامههای امام خمینی(ره) استفاده شده است. طبق یافتههای این پژوهش، شاکله تصمیمگیریهای امام خمینی(ره) مبتنی بر آرمانگرایی واقعیتنگر بوده است که محصول این دستگاه تصمیمگیری، تصمیمات راهبردی حکیمانه خواهد بود