رویکرد نظام کیفری ایران و آمریکا در تقابل با جرایم ارتکابی علیه جغرافیای منطقه ای(محیط زیست) توسط اشخاص حقوقی با تاکید بر مسئولیت دولت

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری حقوق کیفری و جرم شناسی،گروه حقوق، دانشکده علوم انسانی، واحد شهرکرد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایران

2 استادیار، گروه حقوق، دانشکده علوم انسانی، واحد اسلامشهر(استاد مدعو واحد شهرکرد)، دانشگاه آزاد اسلامی، اسلامشهر، ایران

3 استادیار، گروه حقوق، دانشکده علوم انسانی، واحد شهرکرد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایران

doi
10.22034/jgeoq.2023.217393.2301
چکیده

حفاظت از محیط زیست جهانی و نظام توسعه را باید بعنوان یک واحد مشترک در جهان پذیرفت و بر اهمیت و مراقبت ازآن تاکید جدی و همیشگی داشت . مشکلات محیط زیستی مانند آلودگی هوا، گرم شدن کره زمین، قطع درختان برای مقاصد تجاری و شخصی، نازک شدن لایه اوزون، استفاده تعمدی، بی رویه و بی برنامه از آب های زیر زمینی و همچنین منقرض کردن گونه های گیاهی و جانوری نادر، از قبیل این مخاطرات می باشند که آشفتگی های محیطی زیستی را بوجود آوردند و می تواند مسائل اجتماعی، اقتصادی و سیاسی مهمی را برای دولت ها ایجاد نمایند. به همین جهت هم اکنون یکی از نگرانی های اصلی جامعه جهانی، حفاظت از محیط زیست در مقابل اعمال مخرب اشخاص حقوقی مخصوصا دولت هاست زیرا دولت ها عامل اصلی آلودگی محیط زیست می باشند. یافته های این مقاله که با روش تحلیلی-توصیفی و ابزار کتابخانه ای به نگارش درآمده است به ما نشان می دهد که در نظام کیفری هر دو کشور در جرایم زیست محیطی نمی توان دولت را دارای مسئولیت کیفری دانست ، اما اشخاص حقوقی را می توان دارای مسئولیت کیفری دانست.