تاثیر سطوح مختلف پری بیوتیک همزاد قارچ صدفی بر شاخص های ایمنی موکوس ماهی تیلاپیا نیل (Oreochromis niloticus) در مواجهه با سم کلرپیریفوس در شرایط آزمایشگاهی
نویسندگان
1 دانشکده شیلات و محیط زیست، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، گلستان
2 مرکز تحقیقات شیلاتی آبهای دور، موسسه تحقیقات شیلات ایران، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، چابهار، سیستان و بلوچستان
3 مرکز تحقیقات شیلاتی آبهای دور، موسسه تحقیقات شیلات ایران، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، چابهار، سیستان و بلوچستان
4 دانشکده شیلات و محیط زیست، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، گلستان
5 دانشکده شیلات و محیط زیست، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، گلستان
doi
10.22124/janb.2020.15425.1080چکیده
این تحقیق با هدف بررسی اثر پربیوتیک قارچ صدفی بر پارامترهای ایمنی موکوس ماهی تیلاپیا در مواجهه با سم کلرپیریفوس بر120 قطعه بچه ماهی تیلاپیا با میانگین وزنی 20 گرم صورت گرفت. بدین منظور به تیمار1(شاهد) غذای بدون پربیوتیک، به تیمار2 غذای حاوی 05/0 درصد پربیوتیک ، تیمار3 غذای حاوی 1/0 درصد پربیوتیک و تیمار4 غذای حاوی 2/0 درصد پربیوتیک به جیره غذایی اضافه شد. پس از پایان دوره تغذیه، ماهیان به مدت 14 روز در مواجهه با سم کلرپیریفوس با غلظت 05/0ppm قرار گرفته و نمونه برداری از موکوس پوست ماهی صورت گرفت. تیمار های آزمایشی بر فسفاتاز قلیایی، آنزیم لیزوزیم، پروتئین محلول و ایمنوگلوبین موکوس تاثیر معنی داری داشت(P
