ارزیابی کیفیت بصری در مساجد تهران از دوره مشروطه تا کنون بر اساس روش چیدمان فضایی
نویسندگان
1 گروه معماری، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 گروه معماری، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3 گروه معماری، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
10.22034/jgeoq.2023.336335.3639چکیده
کیفیت بصری یکی از جنبه های مهم کیفی محیط و بالاخص فضای معماری است. از ابعاد کیفیت بصری، قابلیت و میزان دید می باشد. برای تحلیل قابلیت دید در این مقاله از نرم افزار اسپیس سینتکس استفاده شده است. تحلیل این نرم افزار با تکنیک چیدمان فضایی صورت می گیرد و یکی از ابزارهای مهم آن ایزوویست است. ابزارهای ایزوویست و تحلیل گراف دید تلاش هایی هستند که در سال های اخیر در جهت بیان کمی و قابل اندازه گیری کیفیت فضایی شده اند. با استفاده از آنالیزهای ایزوویست و تحلیل گراف دید نمودارها و آماری به دست آمده که مورد بررسی قرار گرفته و با هم مقایسه شده اند. تهران به عنوان پایتخت در این دوره و تاثیرات مهم سیاسی و اجتماعی بر بناهای این شهر پیش از سایر شهرها، مورد و مطالعه و بررسی قرار گرفته است. هدف این پژوهش سنجش کیفیت بصری در مساجد و تغییرات ناشی از آن از دوره مشروطه تا کنون می باشد. این پژوهش با روش توصیفی-تحلیلی و با استفاده از تکنیک های چیدمان فضایی و ایزوویست مورد تحلیل قرار گرفته است. نتایج تحقیقات نشان می دهد ایزوویست در ورودی مساجد هرچه به امروز نزدیک می شود افزایش چشمگیری داشته و در فضای میانی مقدار بیشتری به خود اختصاص می دهد. با بررسی هم پیوندی بصری می توان دریافت که یکپارچگی بصری در مساجد کمتر شده و فضاها پیوستگی بصری کمتری نسبت به گذشته دارند. فضای میانی مساجد دارای بیشترین ارتباط بصری و از خوانایی و سهولت بصری برخوردار است.