کنشگری اجتماعی در فضای مجازی (مطالعه موردیِ کنش گران کرد عراق)
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد علوم ارتباطات دانشگاه علامه طباطبایی
2 عضو هیات علمی گروه روزنامه نگاری، دانشگاه علامه طباطبائی
doi
10.22034/jcsc.2021.136200.2225چکیده
کنشگران اجتماعی در میدانِ مبارزه برای تغییر محیط اطراف خود، فنآوریهای جدیدِ ارتباطی را به کار گرفتهاند. هدف مقاله حاضر مطالعه کنشگری اجتماعی کردهای کشور عراق در فضای مجازی است. در این پژوهش از ترکیبِ دو روش مردمنگاری مجازی و مصاحبه عمقی استفاده شده است. نتایج پژوهش حاضر نشان میدهند که محدودیتهایی نظیر حزبی بودن رسانه در اقلیم کردستان باعث شدهاند که کنشگران کرد عراقی نتوانند از مجراهای اصلی برای رسیدن به اهدافشان استفاده کنند. همین عوامل کنشگران کرد عراقی را به استفاده از رسانههای جایگزین که در مطالعه حاضر شبکههای اجتماعی هستند، برای فعالیت سوق میدهد. اصلیترین مزایای شبکههای اجتماعی برای کنشگران کرد کشور عراق شامل رواج شهروند خبرنگاری، از بین رفتن سانسور و کنترل دولتها، امکان مقاومت و فعالیت سیاسی، در هم تنیدگی ابعاد آنلاین و آفلاین و برقراری ارتباط با کنشگران کرد سایر کشورها هستند. یکی از بارزترین ویژگیهای کنشگری کردهای عراق در فضای مجازی ارتباطی است که آنها با کردهای سایر کشورها پیدا میکنند و از این طریق میتوانند به کنشهای مشترکی در راستای هویت کردیشان دست بزنند.