اثر افزودن ملاس در آب و جیره غذایی ماهی کپور بر شاخص های رشد، ایمنی، بیوشیمیایی خون، آنزیمهای گوارشی و کیفیت آب محیط پرورش در روش بایوفلاک
نویسندگان
1 گروه شیلات، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه گنبد کاووس، گنبد کاووس، گلستان
2 گروه شیلات، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه گنبد کاووس، گنبد کاووس، گلستان
3 گروه شیلات، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه گنبد کاووس، گنبد کاووس، گلستان
4 گروه شیلات، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه گنبد کاووس، گنبد کاووس، گلستان
doi
10.22124/janb.2019.13636.1063چکیده
این مطالعـه بهمنظور تعـیین اثرات افزودن مـلاس (در آب و غذا) بر عمـلکرد رشد، فعـالیت آنزیـمهای گوارشـی و ایمنی غیراختصاصی ماهی کپور معمولی در روش بایوفلاک انجام شده است. کپور معمولی (با 35/0 ± 06/12 گرم میانگین وزن اولیه) در 3 تیمار با سه تکرار به مدت 7 هفته با افزودن روزانه ملاس چغندرقند به عنوان منبع کربن برای حفظ نسبت کربن به ازت (1:15) پرورش داده شد که شامل: افزودن ملاس به آب (MW) و غذا (MF) و آب بدون افزودن ملاس (شاهد) بود. کیفیت آب (آمونیاک و نیترات) بین تیمارهای مختلف آزمایشی تفاوت معنیدار آماری نداشت. عملکرد رشد و تغذیه بهطور معنیدار در تیمار دریافتکننده ملاس نسبت به تیمار شاهد بیشتر بود (05/0>p). آنزیمهای گوارشی آمیلاز، لیپاز و پروتئاز تفاوت معنیدار آماری بین تیمارهای آزمایشی داشت. فعالیت پروتئاز در تیمارهای MW و MF بهطور معنیداری بیش از تیمار شاهد بود. سطوح ایمونوگلوبین و لایزوزیم پلاسمای خون ماهی پرورش یافته در روش بایوفلاک (MW و MF) بهطور معنیدار بیش از گروه شاهد بود، درحالـیکه کورتیـزول سـرم در تیمـار دریافـتکننده ملاس بهطور معنـیدار پاییـن بود. بهطورکلی، یافتههای کنونی نشان داد که ملاس را میتوان بهعنوان افزودنی کاربردی خوراکی برای ماهی کپور معمولی درنظر گرفت.
