ارائهی مدل مفهومی برای مدیریت زیرساخت دادههای مکانی بخشی ـ شهرداری مطالعهی موردی: شهرداری بابل
نویسندگان
1 دانشیار دانشکدهی جغرافیا، دانشگاه تهران
2 استادیار دانشکدهی ژئوماتیک دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی
3 کارشناس ارشد جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه تهران
4 کارشناس ارشد سنجش از دور و سیستم اطلاعات جغرافیایی
doi
10.22059/jhgr.2013.30037چکیده
زیرساخت دادههای مکانی، بهاشتراکگذاشتن دادههای مکانی در سطح سازمان یابین سازمانها است. زیرساخت دادههای مکانی، مجموعهی موافقتنامهها در زمینهی استانداردهای فنّاوری، ساختارو گردش سازمانی، سیاستها و خطّمشیها هستند که امکان بهاشتراکگذاشتن اطلاعات مکانی را فراهممیکنند و براساس مقیاس و سطح کاربرد دستهبندی میشوند که از سطح سازمان گرفته تا سطح ملّی و بینالمللی، پیش میروند. مجموعههایی مانند شهرداری برای انجام امور جاری سازمان به اطلاعات و دادهها نیاز دارند، این اطلاعات باید بهشکل مؤثّری تولید و مورد استفاده بخشهای مختلف قرار گیرند. دراین پژوهش شهرداری بابل،بهعنوان مطالعهی موردی انتخاب شده است. برای طرّاحی مدل مفهومی مناسب شهرداری بابل اجزای مختلف زیرساخت اطلاعات مکانی بخشی، گردش اطلاعات مکانی و نیازهای اطلاعاتی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته است. همچنین مدل مفهومی و رابطهی مدل داده مکانی نیز پیادهسازی شده است. جریان جاری گردش داده در شهرداری بابل سنّتی است و با کمبود دادههای مکانی آماده و مناسب روبهرو است. با توجّه به مشکل داده در شهرداری بابل، برای توسعهی مدل SDI شهرداری بابل، مدل محصول مبنا پیشنهاد میشود.