ارائه‎ی مدل مفهومی برای مدیریت زیرساخت داده‎های مکانی بخشی ـ شهرداری مطالعه‎ی موردی: شهرداری بابل

نویسندگان

1 دانشیار دانشکده‎ی جغرافیا، دانشگاه تهران

2 استادیار دانشکده‎ی ژئوماتیک دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی

3 کارشناس ارشد جغرافیا و برنامه‎ریزی شهری، دانشگاه تهران

4 کارشناس ارشد سنجش از دور و سیستم اطلاعات جغرافیایی

doi
10.22059/jhgr.2013.30037
چکیده

زیرساخت داده‎های مکانی، به‎اشتراک‎گذاشتن داده‎های مکانی در سطح سازمان یابین سازمان‎ها است. زیرساخت داده‎های مکانی، مجموعه‎ی موافقت‎نامه‎ها در زمینه‎ی استانداردهای فنّاوری، ساختارو گردش سازمانی، سیاست‎ها و خطّ‎مشی‎ها هستند که امکان به‎اشتراک‎گذاشتن اطلاعات مکانی را فراهممی‎کنند و براساس مقیاس و سطح کاربرد دسته‎بندی می‎شوند که از سطح سازمان گرفته تا سطح ملّی و بین‎المللی، پیش می‎روند. مجموعه‎هایی مانند شهرداری برای انجام امور جاری سازمان به اطلاعات و داده‎ها نیاز دارند، این اطلاعات باید به‎شکل مؤثّری تولید و مورد استفاده بخش‎های مختلف قرار گیرند. دراین پژوهش شهرداری بابل،به‎عنوان مطالعه‎ی موردی انتخاب شده است. برای طرّاحی مدل مفهومی مناسب شهرداری بابل اجزای مختلف زیرساخت اطلاعات مکانی بخشی، گردش اطلاعات مکانی و نیازهای اطلاعاتی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته است. همچنین مدل مفهومی و رابطه‎ی مدل داده مکانی نیز پیاده‎سازی شده است. جریان جاری گردش داده در شهرداری بابل سنّتی است و با کمبود داده‎های مکانی آماده و مناسب روبه‎رو است. با توجّه به مشکل داده در شهرداری بابل، برای توسعه‎ی مدل SDI شهرداری بابل، مدل محصول مبنا پیشنهاد می‎شود.