بهینه سازی دستورالعمل بکارگیری تترازولیوم در راش شرقی
نویسندگان
1 استادیار دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان
2 فارغ التحصیل کارشناسی ارشد دانشگاه گرگان
doi
چکیده
جهت انجام هرگونه کار اصلاحی بر روی بذر، تعیین میزان قابلیت حیات آن از طریق انجام آزمون-های جوانهزنی دارای اهمیت فراوانی است. آزمونهای بیوشیمیایی به صورت کلی روشهای سریع-تری برای ارزیابی زنده بودن نمونههای بذری و به طور اختصاصی برای ارزیابی بذرهای غیرقابل جوانهزنی که به نظر میرسد خواب باشند، از طریق سنجش بافتهای ضعیف یا مرده ارائه میکنند. آزمون تترازولیوم از معمولترین آزمونهای یاد شده است. تحقیق حاضر با هدف بهینهسازی شرایط آزمون تترازولیوم شامل غلظت محلول، دما و مدت زمان نگهداری بذور در محلول برای گونه راش شرقی انجام پذیرفت. آزمایش به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملأ تصادفی با 3 تکرار، انجام گرفت. نتایج نشان داد فاکتورهای مورد بررسی باعث ایجاد تغییرات معناداری در درصد رنگپذیری بذور میشوند. برای تعیین بهترین شرایط آزمون تترازولیوم نتایج این آزمون با نتایج حاصل از آزمون کشت جنین (در محیط کشتMS) مقایسه شد. تیمار خیساندن بذور به مدت 18 ساعت و دمای 30 درجه سانتیگراد در محلول 5/0 درصد تترازولیوم با بیشترین شباهت به نتایج آزمون کشت جنین، تیمار مناسب جهت آزمون جوانهزنی با استفاده از محلول تترازولیوم انتخاب شد.