تاثیر سطوح مختلف پروتئین و چربی جیره بر شاخص های رشد، بیان ژن های درگیر در ایمنی (لایزوزیم و فاکتور نکروز دهنده تومور-یک آلفا) و اشتها (گرلین) در گورخر ماهـی (Danio rerio)
نویسندگان
1 گروه تکثیر و پرورش آبزیان، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، گلستان
2 گروه تکثیر و پرورش آبزیان، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، گلستان
3 گروه تکثیر و پرورش آبزیان، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، گلستان
4 گروه زیست شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد ورامین-پیشوا، ورامین، تهران
doi
10.22124/janb.2019.13264.1055چکیده
مطالعه حاضر برای ارزیابی تأثیر سطوح مختلف پروتئین و چربی جـیره بر بیان ژنهـای درگیر در ایمنی (لایزوزیم و TNF- 1α) و اشتها (گرلین) در گورخر ماهی انجام شد. به این منظور 9 جیره با سه سطح پروتئین (25، 30 و 35%) و سه سطح چربی (4، 8 و 12%) تهیه و 135 قطعه بچه مـاهی بهصورت گـروههای 5 تایی با میـانگین وزن بـدن (± انحـراف معیار) 02/0 ± 23/1 گرم بهطور تصادفی در 27 آکواریوم 30 لیتری توزیع و 3 بار در روز به مدت 4 ماه تغذیه شدند. طرح آزمایش به صورت فاکتوریل بود و نتایج نشان داد با افزایش پروتئین جیره شاخصهای رشد (وزن نهایی، افزایش وزن بدن، درصد افزایش وزن بدن، نرخ رشد ویژه و ضریب تبدیل غذایی) و میزان بیان ژنهای ایمنی و اشتها در تیمار 35% پروتئین افزایش معنیداری داشت (05/0p<). شاخصهای رشد و بیان ژن لایزوزیم در تیمار 12% چربی نسبت به دیگر تیمارها و بیان ژن گرلین در تیمار 12% چربی نسبت به 4% (05/0p<) و بیان ژن TNF- 1α با افزایش سطوح چربی جیره افزایش یافت (05/0p>). اثر متقابل پروتئین و چربی نیز باعث افزایش شاخـصهای رشد و بیـان ژنهای ایمنی و گرلین شد (05/0p<)، بهطوریکه بالاترین میزان رشد و بیان ژن در تمامی ژنهای مورد بررسی در تیمار 35% پروتئین و 12% چربی مشاهده شد. یافتههای تحقیق حاضر مشخص کرد که پروتئین و چربی جیره میتوانند در بهبود عملکرد دستگاه ایمنی و اشتها در گورخر ماهی نقش داشته باشند.