تاثیر سطوح مختلف پروتئین و چربی جیره بر شاخص های رشد، بیان ژن های درگیر در ایمنی (لایزوزیم و فاکتور نکروز دهنده تومور-یک آلفا) و اشتها (گرلین) در گورخر ماهـی (Danio rerio)

نویسندگان

1 گروه تکثیر و پرورش آبزیان، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، گلستان

2 گروه تکثیر و پرورش آبزیان، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، گلستان

3 گروه تکثیر و پرورش آبزیان، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، گلستان

4 گروه زیست شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد ورامین-پیشوا، ورامین، تهران

doi
10.22124/janb.2019.13264.1055
چکیده

مطالعه حاضر برای ارزیابی تأثیر سطوح مختلف پروتئین و چربی جـیره بر بیان ژن­هـای درگیر در ایمنی (لایزوزیم و TNF- 1α) و اشتها (گرلین) در گورخر ماهی انجام شد. به این منظور 9 جیره با سه سطح پروتئین (25، 30 و 35%) و سه سطح چربی (4، 8 و 12%) تهیه و 135 قطعه بچه مـاهی به­صورت گـروه­های 5 تایی با میـانگین وزن بـدن (± انحـراف معیار) 02/0 ± 23/1 گرم به­طور تصادفی در 27 آکواریوم 30 لیتری توزیع و 3 بار در روز به مدت 4 ماه تغذیه شدند. طرح آزمایش به صورت فاکتوریل بود و نتایج نشان داد با افزایش پروتئین جیره شاخص­های رشد (وزن نهایی، افزایش وزن بدن، درصد افزایش وزن بدن، نرخ رشد ویژه و ضریب تبدیل غذایی) و میزان بیان ژن­های ایمنی و اشتها در تیمار 35­% پروتئین افزایش معنی­داری داشت (05/0p<). شاخص­های رشد و بیان ژن لایزوزیم در تیمار 12% چربی نسبت به دیگر تیمارها و بیان ژن گرلین در تیمار 12­% چربی نسبت به 4% (05/0p<) و بیان ژن TNF- 1α با افزایش سطوح چربی جیره افزایش یافت (05/0p>). اثر متقابل پروتئین و چربی نیز باعث افزایش شاخـص­های رشد و بیـان ژن­های ایمنی و گرلین شد (05/0p<)، به­طوری­که بالاترین میزان رشد و بیان ژن در تمامی ژن­های مورد بررسی در تیمار 35% پروتئین و 12% چربی مشاهده شد. یافته­های تحقیق حاضر مشخص کرد که پروتئین و چربی جیره می­توانند در بهبود عملکرد دستگاه ایمنی و اشتها در گورخر ماهی نقش داشته باشند.

کلیدواژه‌ها