اثر سطوح مختلف بتائین جیره بر عملکرد رشد و ترکیب شیمیایی لاشه بچه ماهی ازون برون (Acipenser stellatus)

نویسندگان

1 گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه گیلان، صومعه سرا، گیلان

2 موسسه تحقیقات بین المللی تاسماهیان دریای خزر، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، رشت، ایران

3 گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه گیلان، صومعه سرا، گیلان

4 گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه گیلان، صومعه سرا، گیلان

doi
10.22124/janb.2019.14076.1069
چکیده

این مطالعه به منظور بررسی اثر سطوح مختلف بتائین شامل صفر (شاهد)، 5/0، 1 و 2 درصد بر عملکرد رشد و ترکیب شیمیایی لاشه بچه ماهی ازون برون (Acipenser stellatus) طراحی و اجرا گردید. تحقیق مورد نظر دارای 4 تیمار و هر تیمار دارای 3 تکرار بود. تعداد 180 قطعه بچه ماهی ازون برون با میانگین وزنی 4 ± 32 گرم (میانگین وزن ± نحراف معیار) به طور تصادفی در 12 تانک فایبرگلاس 500 لیتری (در هر تانک 15 عدد ماهی) به مدت 60 روز تغذیه شدند. ماهیان سه بار در روز و بر اساس اشتها به صورت دستی غذادهی شدند. نتایج نشان داد در میزان افزایش وزن بدن، نرخ رشد ویژه، فاکتور وضعیت، ضریب تبدیل غذایی و بازماندگی تفاوت معنی­دار آماری بین تیمارهای مختلف مشاهده نشد (05/0<p)، ولی افزودن سطوح مختلف جاذب بتائین به جیره ماهی ازون برون تاثیر معنی­داری بر ترکیبات بدن ماهی ازون برون داشت (05/0>p)، به‌طوری که پروتئین بدن تیمار تغذیه شده با غذای 2% بتائین، نسبت به تیمار شاهد افزایش معنی­داری را نشان داد. چربی بدن تیمار تغذیه شده با غذای 2% بتائین، نسبت به تیمار شاهد کاهش معنی­داری را نشان داد. میزان رطوبت بدن تیمار تغذیه شده با غذای 2% بتائین و تیمار تغذیه شده با غذای 1% بتائین، نسبت به تیمار شاهد کاهش معنی­داری را نشان داد. میزان خاکستر بدن در تیمارهای مختلف اختلاف معنی­داری را نشان نداد. نتایج مطالعه حاضر نشان داد استفاده از بتائین گرچه فاقد اثر معنی­دار مثبت بر عملکرد رشد بود، اما باعث بهبود ترکیب شیمیایی لاشه در بچه ماهی ازون برون شد.