تأثیر پروبیوتیک مولتی بهسیل و پری بیوتیک بهسام بر عملکردهای تغذیه، میزان انرژی اتلافی و نرخ ترشح آمونیاک و اوره در نوزادان ماهی آمور (Ctenophryngodon idella)

نویسندگان

1 گروه شیلات، دانشکده علوم دریایی، دانشگاه دریانوردی و علوم دریایی چابهار، چابهار، سیستان و بلوچستان

2 گروه شیلات، دانشکده علوم دریایی، دانشگاه دریانوردی و علوم دریایی چابهار، چابهار، سیستان و بلوچستان

3 گروه شیلات، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه گنبد کاووس، گنبد، گلستان

doi
10.22124/janb.2019.3559
چکیده

این مطالعه برای ارزیابی تأثیر پری بیوتیک بهسام و پروبیوتیک تجاری مولتی بهسیل بر میزان ترشح آمونیاک، اوره و اتلاف انرژی در نوزادان ماهی آمور (Ctenophryngodon idella) انجام شد. سه سطح از بهسام و بهسیل (200، 400 و 600 میلی‌گرم در کیلوگرم از جیره) در جیره‌های آزمایشی، مکمل سازی و برای تغذیه نوزادان ماهی آمور (وزن اولیه 1/10 ± 2/625 میلی‌گرم) استفاده شد. آزمایش در قالب یک طرح کاملاً تصادفی انجام شد. در پایان آزمایش، وزن نهایی ماهیان، نسبت کارایی پروتئین و چربی نوزادان ماهیان آمور تغذیه‌شده با سطوح مختلف بهسام و بهسیل در مقایسه با گروه شاهد تفاوت معنی‌داری با شاهد داشت (05/0p<). همچنین نتایج به‌روشنی نشان داد که سطوح مختلف بهسام و بهسیل تأثیرات مفیدی را در میزان آمونیاک و اوره دفعی از نوزادان ماهی و نرخ انرژی اتلافی در تیمارهای آزمایشی در مقایسه با گروه شاهد داشت. حداقل آمونیاک و اوره در تیمار بهسام 600 و حداکثر اتلاف انرژی از طریق ترشح آمونیاک اوره در شاهد بود، اما حداقل انرژی اتلافی به‌وسیله آمونیاک و اوره در تیمار بهسام 600 به دست آمد. کل انرژی اتلافی از طریق نیتروژن متابولیک (آمونیاک و اوره) و درصد انرژی اتلافی به انرژی خورده شده در تیمارهای آزمایشی پری بیوتیکی و پروبیوتیکی در مقایسه با شاهد کاهش یافت. حداکثر مصرف انرژی در گروه شاهد به دست آمد، ولی در تیمارهای آزمایشی کاهش‌یافت و حداقل آن در تیمار بهسام 600 به دست آمد. این مطالعه روشن کرد که سطوح مختلف بهسام و بهسیل در پرورش اولیه نوزادان ماهی آمور تأثیرات متفاوتی را بر عملکرد تغذیه، ترشح آمونیاک، اوره و انرژی اتلافی در این ماهی دارد.