زمینه ها و پی آمدهای بهره گیری از دعانویسی و فالگیری مطالعه نمونه ای از زنان تحصیل کرده شهر رشت
نویسندگان
1 گروه جامعه شناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
2 گروه جامعه شناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی،دانشگاه خوارزمی، ،تهران،ایران
3 گروه جامعه شناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
doi
10.22034/jcsc.2020.104632.1865چکیده
هدف مقاله حاضر شناسایی شرایط زمینه ساز مددجویی از دعانویسی و فالگیری در بین زنان تحصیلکرده شهررشت براساس تجربه زیسته وروایت خودشان است. بدین منظور از روش کیفی با کاربست نظریه زمینهای در تجزیه و تحلیل دادهها استفادهشدهاست. اطلاعات لازم به کمک تکنیک مصاحبه نیمهساختیافته و با روش نمونهگیری هدفمند جمعآوری شد. انتخاب 16مصاحبه شونده تا زمان اشباع نظری ادامه یافت. پس از تجزیه و تحلیل دادهها، 66 مفهوم و 16مقوله عمده و 9 مقوله نهایی استنتاج شد. یافتههای تحقیق بیانگرآن است که فرایندجامعهپذیری، باور به فرهنگ اینجهانی و آنجهانی، برخی تمایلات روانشناختی، مدرن شدن سازوکارهای فالگیری و دعانویسی و گروه مرجع فرد به عنوان شرایط زمینه سازعمل میکنند. در این میان مقوله فضای کنش و ترفندها و شگردها دو مقوله تعاملی محسوب میشوند. حلمشکلات و برخی آسیبهای احتمالی مهم ترین پیامد مراجعه به اماکن دعانویسی و فالگیری است. در نهایت مقولات استخراجشده در ارتباط با یکدیگر قرارگرفتند و یک مقولههسته با عنوان «درماندگی و باورهای فرامادی» متبلورشد.