تحلیل ارتباط بینامتنی آیۀ تطهیر با عمدهترین آیات امامت، ولایت و فضائل اهلبیت(ع)
نویسندگان
1 استادیار گروه علوم قرآن و حدیث دانشگاه تربیت مدرس تهران، ایران
2 دانشجوی دکتری گروه علوم قرآن و حدیث دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
3 دانشیار گروه علوم قرآن و حدیث دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
4 دانشیار گروه معارف اسلامی دانشگاه علامه طباطبایی (ره)، تهران، ایران
doi
چکیده
آیۀ تطهیر (احزاب/33 / 33) از مهمترین ادلۀ قرآنی درخصوص فضیلت و عصمت اهلبیت(ع) است. مفسران و دانشمندان مذهب اهلبیت (ع) و اهل تسنن در طول تاریخ از جنبههای مختلفی دربارۀ این آیه بحث و گفتوگو کردهاند. یکی از جنبههایی که به آن پرداخته نشده است، ارتباط درونقرآنی آیۀ تطهیر با دیگر آیات امامت، ولایت و فضائل اهلبیت(ع) است.. این جستار درصدد است با استفاده از روش توصیفی -تحلیلی و با پرداختن به قواعد روابط بینامتنی بین آیات مذکور، به تحلیل ارتباط بینامتنی آیۀ تطهیر با مهمترین آیات امامت، ولایت و فضائل اهلبیت (ع) بپردازد. پس از تحلیل و ارزیابی روابط بینامتنی آیۀ تطهیر با دیگر آیات مذکور، این نتیجه بهدست آمد که مفهوم آیۀ تطهیر- که دلالت بر عصمت اهلبیت (ع) دارد- به شکل پنهان در دیگر آیات امامت، ولایت و فضائل اهلبیت (ع) آمده است و بهنوعی جزء جدانشدنی مفهوم آن آیات است. بر اساس قواعد روابط بینامتنی، این ارتباطها یا از نوع رابطۀ مصداقی است- که آیۀ تطهیر مصداق مشخص دیگر آیات را بیان کرده است- یا زمینهساز و تمهید آیهای دیگر است، یا ارتباط آن سبب و مسببی و لازم و ملزومی است. این موارد و دیگر ارتباطهایی که وجود دارد، همه بیانگر اهمیت آیۀ تطهیر در میان آیات امامت، ولایت و فضائل اهلبیت(ع) است که بهنوعی زیربنای اصلی و قوامدهندۀ دیگر آیات بهشمار میآید.