آشفتگی اخلاقی ( ارزیابی وضعیت اخلاقی جامعه از دیدگاه شهروندان تهرانی)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری جامعه شناسی واحد علوم و تحقیقات دانشگاه آزاد اسلامی تهران، ایران
2 استاد جامعهشناسی واحد علوم و تحقیقات دانشگاه آزاد اسلامی تهران،ایران.
3 استاد جامعهشناسی واحد علوم و تحقیقات دانشگاه آزاد اسلامی تهران: ایران.
doi
10.22034/jcsc.2020.133824.2200چکیده
آشفتگی اخلاقی وضعیتی است که جامعه فاقد هنجارهای مشترک انتظام بخش کنشها و رفتار ، تعارض و ضعف قدرت این قواعد است . پرسش از آشفتگی اخلاقی و عوامل اجتماعی موثر بر آن مساله اصلی این پژوهش است که با بهره گیری از نظریه آنومی مورد بررسی قرار گرفته است.جامعه آماری پژوهش شهروندان تهرانی 18 سال به بالا در سال 1396 است. از این جامعه به روش خوشهای چندمرحلهای نمونهای به حجم 400 نفر انتخابشده است. روش پژوهش پیمایش بوده و دادهها با تکنیک پرسشنامه گردآوریشده و در کنار آن از داده های ثانویه نیز استفاده شده است. یافته های حاصله از داوری شهروندان نشان می دهد47 درصد وضعیت اخلاقی جامعه را به میزان زیاد و خیلی زیاد آشفته و آنومیک ارزیابی کرده اند. شواهد عینی ساختاری نیز چنین ارزیابی را تایید می کند و حاکی از نقض و تخطی مکرر از قواعد ، قوانین اجتماعی و هنجارهای اخلاقی است. یافته های تبیینی پژوهش نشان می دهد 6 متغیر احساس نابرابری، ضعف کنترل های اجتماعی، احساس نارضایتی ، فردگرایی ، ضعف گرایشهای دینی و کاهش مشارکت اجتماعی مجموعا 72درصد تغییرات تلقی شهروندان از آشفتگی اخلاقی جامعه را توضیح می دهند.