فرهنگ و انسجام اجتماعی در ایران : گذشته و حال
نویسندگان
1 پژوهشگر
doi
چکیده
در این مقاله مؤلف ضمن طرح کلیاتی درباره ارتباط فرهنگ با امنیت در قالب مفهوم بنیادین انسجام فرهنگی، به دو واقعیت به ظاهر متضارب اشاره می نماید. (1) وجود انسجام فرهنگی پیش شرط اولیه توسعه در حوزه های سیاسی واقتصادی به شمار می رود و از این حیث حفظ و صیانت از آن ضروری می نماید. (2) واقعیات سیاسی، اجتماعی و اقتصادی غالبا متحول بوده و در نتیجه با ایجاد فضا و شرایط تازه در مقام تقابل با انسجام های پیشین برمی آیند و خواهان تغییر آنها می شوند. نتیجه آنکه مؤلف قایل به الگوی انسجام فرهنگی پویا با عنایت به ارزش هاواصول درونی شده که مطابق آن جامعه ایرانی به دلخواه خود و مطابق اصول اولیه اش اقدام به تأسیس نهادهای تازه برای پاسخگویی به نیازهای جدید جامعه می نماید و از طریق یک مدیریت فرهنگی قوی، سطح تازه ای از انسجام فرهنگی را ایجاد می نماید، انسجامی که متحول بوده و در برهه های بعدی اصلاح خواهد شد. در همین زمینه مؤلف با سیر در تاریخ ایران و شناخت نهادهای سنتی از قبیل مساجد، بازار و خانواده به نهادهای تازه تأسیس شده ای چون فرهنگ سراها اشاره می کند و اینکه چگونه می توان با ایجاد همگرایی لازم بین آنها - مثلا تنظیم کارکردهای فرهنگی مساجد و فرهنگ سراها - به انسجام فرهنگی مناسبی ویژه عصر حاضر دست یافت.
