اثربخشی طرحوارهدرمانی بر احساس ترک شدن و بیثباتیهیجانی افراد مبتلا به اختلال شخصیت مرزی در شهر اراک
نویسندگان
1 دانشگاه آزاد اسلامی واحد اراک
doi
10.22067/ijap.v7i1.53217چکیده
هدف: بررسی اثربخشی طرحواره درمانی بر احساس ترک شدن و بیثباتی هیجانی افراد مبتلابه اختلال شخصیت مرزی.روش: طرح پژوهش حاضر از نوع نیمه آزمایشی با پیشآزمون- پسآزمون با گروه گواه بود. جامعه آماری، کلیه افراد مبتلا به اختلال شخصیت مرزی بود که در سال 1394 به مراکز روانپزشکی شهر اراک مراجعه کردهاند. به تعداد 24 نفر به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند و سپس بر اساس تخصیص تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه (هر گروه 12 نفر) گمارده شدند. جهت جمعآوری دادهها، از آزمون شاخص شدت اختلال شخصیت مرزی استفاده شد. دادهها با استفاده از تحلیل کوواریانس و آزمون تی همبسته مورد تجزیهوتحلیل قرار گرفتند.یافتهها: نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد که طرحواره درمانی موجب کاهش معنیدار نمرات بیثباتی هیجانی و احساس ترک شدن اختلال شخصیت مرزی شده است. با توجه به دادههای بهدستآمده مبنی بر تأثیر مثبت طرحواره درمانی در کاهش نشانههای مبتلایان به اختلال شخصیت مرزی توصیه میشود تا از این روش در مراکز درمانی استفاده گردد.