تحلیل مقابلهای ضربالمثلهای حاوی اندامواژه در فارسی و انگلیسی؛ پژوهشی برپایۀ اصول ردهشناسی معنیشناختی
نویسندگان
1 گروه زبانشناسی ، دانشکده زبانهای خارجی، دانشگاه ولیعصر (عج) رفسنجان
2 گروه زبانشناسی ، دانشکده زبانهای خارجی، دانشگاه ولیعصر (عج) رفسنجان
3 گروه مطالعات ترجمه ، دانشکده زبانهای خارجی، دانشگاه ولیعصر (عج) رفسنجان
doi
10.30465/lsi.2025.48433.1744چکیده
در پژوهش حاضر قصد داریم آن دسته از ضربالمثلهای فارسی و انگلیسی را که در آنها از اندامواژهها استفاده شده است، مورد تحلیل و بررسی قرار دهیم. اندامواژهها یکی از حوزههای واژگانی محسوب میشوند که در مطالعات ردهشناختی مورد توجه قرار میگیرند. در پژوهش حاضر نیز از شیوۀ معنیشناختی طبیعی فرازبانی (ویرزبیکا، 2007) که یک نظریۀ ردهشناختی است به عنوان چارچوب نظری استفاده شده است. در این نظریه، اندامواژهها به صورت ردهشناختی مورد بررسی قرار گرفته و در قالب دو دسته از جهانیهای مطلق و تقریبی اندامواژهها در زبانهای دنیا معرفی شدهاند. در پژوهش حاضر با مبنا قرار دادن این دو جهانی ردهشناختی، فرضیهای مبنی بر اینکه بسامد جهانیهای مطلق اندامواژههای نظریۀ ویرزبیکا (2007) در ضربالمثلهای فارسی و انگلیسی بالاتر از جهانیهای تقریبی اندامواژههای این نظریه است و از طرف دیگر، بسامد مجموع جهانیهای این نظریه نیز در ضربالمثلهای این دو زبان بالاتر از بسامد سایر اندامواژهها خواهد بود، شکل گرفته است. چنین فرضیهای بر این مبنا شکل گرفته است که عناصر بینشان، اصلی و جهانی در هر زبانی بیشتر کاربرد عام یافته و در فرهنگ کشور نفوذ میکنند؛ در نتیجه، جهانیهای مطلق بیش از جهانیهای تقریبی اندامواژهها و مجموع این جهانیها بیش از سایر اندامواژهها در ضربالمثلهای هر زبانی نفوذ میکنند. نتایج پژوهش در بخش ضربالمثلهای فارسی نشان میدهد که فرضیۀ پژوهش مبنی بر بیشتر بودن میزان کاربرد جهانیهای مطلق از جهانیهای تقریبی اندامواژهها در ضربالمثلهای رد میشود چراکه نتایج بهگونهایست که نمی-توان تمایز مشخصی میان میزان کاربرد جهانیهای مطلق و تقریبی در ضربالمثلهای فارسی قائل شد. نتایج مربوط به بررسی دادههای انگلیسی نیز نتایج مشابهی را در پی دارد. نتایج بررسی مقابلهای دو زبان نیز حاکی از آن است که در انگلیسی همانند فارسی تمایز چشمگیری میان میزان کاربرد جهانیهای مطلق و تقریبی (ویرزبیکا، 2007) وجود ندارد و هر دو جهانی ذکر شده تقریبا به گونهای مساوی در هر دو زبان بهکار رفتهاند. از طرف دیگر، نتایج حاصل نشان داد که کاربرد جهانیهای مطلق و تقریبی اندامواژهها در ضربالمثلهای هر دو زبان لزوما بیش از سایر اندامواژها نیست.