مطالعه آسیبشناسی بافتی آبشش بچهتاسماهیان ایرانی (Acipenser persicus) صید شده در سواحل جنوبی دریای خزر
نویسندگان
1 موسسه تحقیقات بین المللی تاسماهیان دریای خزر، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، رشت، گیلان
2 موسسه تحقیقات بین المللی تاسماهیان دریای خزر، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، رشت، گیلان
3 پژوهشکده آبزی پروری آبهای داخلی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، بندر انزلی، گیلان
4 موسسه تحقیقات بین المللی تاسماهیان دریای خزر، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، رشت، گیلان
doi
10.22124/janb.2017.3168چکیده
آبشش ماهی بهطور مستقیم در معرض آلودگیهای محیط آبی قرار دارد و یکی از اندامهای مهم در رابطه با بررسی اثرات آلودگیهای زیست محیطی است. این تحقیق با هدف بررسی آسیبشناسی بافتی آبشش بچه تاسماهیان ایرانی وحشی در شرایط زیست طبیعی به انجام رسید. در این پژوهش بافت آبشش50 عدد تاسماهی ایرانی که با ترال طی سالهای 1388 الی 1391 از آبهای ایرانی حوضه جنوبی دریای خزر از آستارا تا بندر ترکمن صید شده بودند، مورد بررسی قرار گرفت. پس از زیست سنجی ماهیان صید شده، تکه کوچکی از بافت آبشش در محلول بوئن تثبیت و سپس به آزمایشگاه بافت شناسی انتقال یافت. تهیه اسلاید از نمونه بافتها در آزمایشگاه طبق روشهای مرسوم بافتشناسی آبگیری، شفافسازی، قـالبگیری و رنگآمیزی (به روش هماتوکسیلین – ائوزین) انجام و نمونه ها با میکروسکوپ نوری مورد مطالعه قرار گرفتند. نتایج نشان داد علاوه بر بافتهای سالم، در برخی از بافتها عوارضی چون تغییرات برگشت پذیر، تغییرات پیشرونده گشاد شدن مویرگها، چماقی شدن، نکروز سلولی، چسبندگی تیغههای آبششی ثانویه، پرخونی و هیپرپلازی مشاهده میشود. براساس نتایج به دست آمده، ورود هر گونه آلودگی به دریای خزر، شرایط زیست طبیعی آبزیان از جمله تاسماهیان را به خطر انداخته و میتواند منجر به بروز ناهنجاریهای مورفولوژیک در آبشش ماهیان شود که در نهایت، مرگ و میر ماهیان را به همراه خواهد داشت.