ملاحظاتی در باب ارتقای کیفیت فرهنگهای یکزبانة زبانآموز انگلیسی و فارسی: رویکردی پیکرهبنیاد
نویسندگان
1 گروه زبانشناسی، دانشکده ادبیات و زبانهای خارجی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
doi
10.30465/lsi.2025.47542.1724چکیده
چکیده: هدف مقالة پیشرو این بود تا از منظر مبانی نقد فرهنگ که از سوی مالکیل (۱۹۹۳) مطرح شد و نیز با اتخاذ رویکردی پیکرهبنیاد، پنج فرهنگ یکزبانة زبانآموزِ انگلیسی و فارسی معتبر یعنی فرهنگ انگلیسی معاصر لانگمن (LDOCE)، فرهنگ پیشرفتة زبانآموز آکسفورد (OALD)، فرهنگ پیشرفتة زبانآموز کمبریج (CALD)، فرهنگ همایندهای آکسفورد (OCD) و فرهنگ زبانآموز پیشرفتة فارسی (عاصی، ۱۳۹۸) را از نظر شیوة عرضة اطلاعات (معیار سوم مالکیل) مورد واکاوی قرار دهد. برای این منظور، مدخلهایی به همراه زیرمدخلهایشان از فرهنگهای انگلیسی فوق بهعنوان نمونه مطرح و سپس بر مبنای دادههای موجود در پیکرة انگلیسی امریکایی معاصر (COCA) به بوتة نقد گذاشته شدند. سپس ضمن برشمردن ایراداتی در هشت دسته، به علت بروز آنها اشاره شد. نهایتاً ضمن طرح پیشنهاداتی برای ارتقای کیفیت این فرهنگها، نقش زبانشناسی پیکرهای و شیوة بهرهمندی از آن در ارتقای فرهنگهای یکزبانة زبانآموز انگلیسی و فارسی و متعاقباً کاهش خطاهای فرهنگ نویسی مطرح شد.