فاکتورهای بیوشیمیایی و شمارش افتراقی گلبول‌های سفید خون تاسماهی ایرانی (Acipenser persicus) جوان صید شده در سواحل استان مازندران

نویسندگان

1 موسسه تحقیقات بین‌المللی تاسماهیان دریای خزر، رشت، گیلان

2 موسسه تحقیقات بین‌المللی تاسماهیان دریای خزر، رشت، گیلان

3 موسسه تحقیقات بین‌المللی تاسماهیان دریای خزر، رشت، گیلان

4 پژوهشکده آبزی‌پروری آبهای داخلی، بندر انزلی، گیلان

doi
چکیده

 آزمایش خون به دلیل در دسترس بودن و حساسیت، مبنایی برای ارزیابی طبیعی از وضعیت یک موجود زنده در سنین مختلف به شمار می‌آید. بر همین اساس مطالعاتی در خصوص خون تاسماهی ایرانی (Acipenser persicus) جوان که در دریای خزر زیست می‌کند، صورت گرفت. این تحقیق با هدف مطالعه  گلبول‌های سفید و برخی از پارامترهای بیوشیمیایی (کلسترول، منیزیوم، پروتئین کل، آلبومین و کلسیم) سرم خون30 قطعه از بچه تاسماهی ایرانی اعماق 2 تا 20 متری از سواحل استان مازندران که به روش ترال در فصل پاییز سال‌های 88 الی 90 صید شده بودند، صورت گرفت. ابتدا از ماهیان زیست‌سنجی به عمل آمد. سپس خون آنها با سرنگ 2 میلی‌لیتری گرفته شد و گسترش خونی برای شمارش افتراقی و سرم برای آزمون فاکتورهای بیوشیمیایی کلسیم، منیزیوم، کلسترول، آلبومین و توتال پروتئین به کمک اسپکتروفتومتر مورد سنجش قرار گرفتند. ماهیان به 3 گروه وزنی 24-15، 34-25 و 45-35 گرم تقسیم شدند. شمارش افتراقی نشان داد که لنفوسیت بیشترین درصد فراوانی و مونوسیت کمترین درصد فراوانی در هر سه گروه وزنی بود. نتایج آماری گلبول‌های سفید اختلاف معنی­داری بین سه گروه نشان نداد (05/0P>). آزمایش فاکتورهای بیوشیمیایی سرم خون نشان داد که با افزایش وزن این ماهیان مقدار کلسترول، پروتئین کل و آلبومین آنها کاهش ولی مقدار کلسیم و منیزیم افزایش یافته است. نتایج آماری فاکتورهای بیوشیمیایی نشان داد که کلسیم و آلبومین در بین گروه­های وزنی فاقد اختلاف معنی­دار (05/0P>) ولی کلسترول، منیزیم و پروتئین کل در بین گروه­های وزنی دارای اختلاف معنی­داری بودند (05/0P<). همچنین بر اساس آزمون همبستگی اسپرمن بین گروه‌های سنی با تعداد گلبول‌های سفید و فاکتورهای بیوشیمیایی همبستگی مشاهده گردید (05/0P<). نتایج این بررسی‌ها می‌تواند برای ارزیابی وضعیت سلامت این گروه از ماهیان در شرایط طبیعی با توجه به اندازه ماهی، محل و زمان نمونه­برداری به کار گرفته شود. این نتایج می­تواند به عنوان شاخص بیوشیمیایی مرجع در ارزیابی شرایط طبیعی تاسماهی ایرانی مورد استفاده قرار گیرد.