ارزیابی قابلیت دسترسی فضایی سامانه اتوبوس های تندرو(مطالعه موردی: کلانشهر مشهد)
نویسندگان
1 دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه فردوسی مشهد
2 دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه فردوسی مشهد
doi
چکیده
هدف این مقاله ارزیابی قابلیت دسترسی فضایی سامانه اتوبو سهای تندرو در کلانشهر مشهد بر حسب دسترسی به خود سیستم و دسترسی به سه فعالیت مجزا )بیمارستان، پارک و کتابخانه( از طریق این سیستم است. توزیع الگوهای قابلیت دسترسی در رابطه با طبقات مختلف اجتماعی- اقتصادی شهر مشهد مورد ارزیابی قرار گرفت. روش تحقیق، توصیفی- تحلیلی است و به منظور سنجش دو بعد دسترسی از نقش حوزه خدمات در بخش تحلیل شبکه و مدل درجه کشش هنسن استفاده شده است. نتایج حاکی از آن است که طبقه ثروتمند از بالاترین سطح دسترسی پیاده به سامانه اتوبوس های تندرو برخوردار است و طبقات کم درآمد در پایین ترین سطح دسترسی پیاده قرار دارند. نمرات دسترسی به هر یک از فعالیت ها، از طریق سامانه اتوبوس های تندرو به طور گسترده ای تحت تأثیر توزیع فضایی و کشش مقصد قرار دارد، به طور کلی برای بیمارستان ها و پارک ها سطح دسترسی به حداقل می رسد و برای کتابخانه ها دسترسی متعادل تر است. اما بررسی وضعیت قابلیت دسترسی مجموع سه فعالیت نشان می دهد که % 87 از کل جمعیت طبقات دارای میانگین نمرات دسترسی پایین تر از حد متوسط هستند.
