حکمرانی نسخه های خطی
doi
10.22034/crtc.2024.182616چکیده
در جهان امروز شیوههای حکمرانی و مفهوم آن دستخوش تغییرات زیادی شده است. امروزه حکمرانی از فرایندی مرکزی به روندی توزیع یافته و از شکلی مستقلّ به قالبی شبکه ای درآمده است. رفع تعارضات اجتماعی (حکومت گریزی)، کاستن از پیچیدگی مسائل حکمرانی و خنثی کردن اثرگذاری عوامل متعدد غیر سازنده، درمان ضعف فرهنگ مشارکت در جامعه، اصلاح سوگیری های شناختی، جبران محدودیت منابع، حرکت با مبانی فکری و نظام ارزشی مردم، نقش آفرینی و توانایی اجماع بین المللی، همه و همه در گرو تقویت پایه های فرهنگی و تمدنی کشور است و یکایک آنها با تقویت عناصر تاریخی فرهنگ و هنر ایران، امکان پذیر است. به چند نمونه از امکانات کشور برای حکمرانی خوب در این عرصه اشاره ای گذرا می شود. نمونه های برشمرده در نوشتار، حکایت از ضرورت پرداختن به «حکمرانی نسخه های خطی» و شناسایی و فعالتر ساختن ظرفیتهای فرهنگی این حوزه در بخشهای مختلف و ساماندهی بهینه ظرفیتها برای استفادۀ هرچه بهتر از منابع غنی فرهنگی ایران دارد.