کتاب «زبانشناسی اجتماعی زبانهای ایرانی در داخل و خارج از کشور: مطالعات موردی فارسی، ترکی آذربایجانی و کردی»، به اهتمام سید هادی میرواحدی،2019، xvii+294.
نویسندگان
1 دانشگاه پیام نور
doi
10.30465/lsi.2025.49549.1773چکیده
زبانشناسی اجتماعی یا جامعهشناسی زبان حوزهای میانرشتهای است. از یک سو، به زیرنظامهای آوایی، واژگانی، نحوی، معناشناختی و کاربردشناختیِ زبان نظر دارد و از سوی دیگر، تحولات در نظامهای یادشده را در بستر تحولات اجتماعی بررسی و پیشبینی میکند. جهان معاصر از منظر پراکندگی زبانها چهرۀ ساده و یکدستی ندارد و تجربۀ زیسته ملتها و دولتها نشان میدهد که برای فهم و مواجهه با بسیاری از رویدادهای اجتماعی-زبانی نظیر مهاجرتهای گسترده، به حاشیه رفتن و زوال زبانهای اقلیت، خشونتهای اجتماعی ناشی از تبعیضات و تعصبات زبانی ناچاریم به دستاوردهای زبانشناسی اجتماعی تکیه کنیم. با اندکی دقت در مطالعات اخیر درمییابیم که این توجه به تدریج در دستور کار نهادهای رسمی برخی کشورها قرار گرفته است. برای ارائه نمونه میتوان به گزارش رسمی منتشر شده توسط اداره آمار آمریکا اشاره کرد. در گزارش مزبور، طراحان و مجریان سرشماری کشور امریکا اذعان کردهاند که برای انجام سرشماری ملی و مصاحبه با شهروندان غیرانگلیسیزبان ناچار بودهاند شیوههای رایج در زبانشناسی اجتماعی را به مأموران سرشماری آموزش دهند(پان، 2007).ساختار کتابکتاب مورد بررسی به زبان انگلیسی است و در نگارش تمام مقالات، اصول و هنجارهای متداول در ژانر آکادمیک رعایت شده است. کتاب شامل بخش آغازین، متن مقالات و نمایه است. در بخش آغازین صفحه عنوان، شناسنامه، فهرست مطالب، معرفی نویسندگان، فهرست تصاویر و فهرست جدولها درج شده است. کتاب شامل یازده فصل است که در سه بخش طبقهبندی شدهاند. در انتهای کتاب نیز نمایهای از واژههای کلیدی به همراه شماره صفحه راهنما دیده میشود. در مجموع 12 محقق در تدوین مقالات این کتاب مشارکت داشتهاند که از این تعداد، تنها سه نفر وابستگی سازمانی داخلی دارند و بقیه در دانشگاهها و مراکز پژوهشی خارج از کشور مشغول تحصیل و کار هستند.
