مطالعۀ پیکرهبنیاد تفاوتهای جنسیتی در گویش بابلی
نویسندگان
1 بخش زبانهای خارجی و زبانشناسی، دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران
2 بخش زبانهای خارجی و زبانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران
3 بخش زبانهای خارجی و زبانشناسی، دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران
doi
10.30465/lsi.2024.47539.1726چکیده
زبانشناسی پیکرهای یکی از روشهای نوین در مطالعات زبانشناختی است که به مطالعۀ زبان در پیکرههای زبانی میپردازد. زبانشناسی اجتماعی نیز به تفاوتها و شباهتهای زبانشناختی میان (و در) گونههای زبانی میپردازد و تأثیر متغیرهای اجتماعی را در تولیدات زبانی بررسی میکند. در اثر پیشرو به بررسی نقش جنسیت در کلام گویشوران گویش بابلی براساس رویکرد پیکرهای بیکر (2010) در زبانشناسی اجتماعی پرداخته شده است. در ابتدا پیکره گویشی گویش بابلی تولید شد و پس از ترانویسی املایی، به فارسی معیار ترجمه شد. دادههای پیکره از طریق مصاحبه با گویشوران جمعآوری شد و به منظور کنترل متغیر موضوع دادههای متنی، از تمام مصاحبهکنندگان خواسته شد که در مورد موضوع مشکلات و سختیهای زندگی صحبت کنند. به منظور بررسی نقش متغیر اجتماعی جنسیت، کلیدواژههای دادههای متنی شرکتکنندگان در دو گروه سنی میانسال و سالمند از هر دو جنس با کنترل متغیر سن، توسط نرمافزار لنکسباکس شناسایی گردید و سپس دستهبندی معنایی کلیدواژهها انجام شد. نتایج نشان داد متغیر جنسیت در بازنمایی مفهوم سختیها و مشکلات زندگی مؤثر بوده است.