فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

امروزه وجود ابزارهای ارتباطی نوظهور سبب شده‌است که ارتباط میان گویشوران ازطریق نوشتن میسر شود. ماهیت الکترونیکی، جهانی و تعاملی این دسته از فناوری‌های نوظهور سبب تسهیل و افزایش سرعت در ارتباطات شده‌است. تعامل زبانی با به‌کارگیری این ابزارها و رابطۀ میان گفتار و نوشتار سبب می‌شود که گونه‌ای از نوشتار توسط کاربران یک زبان خلق شود، گونه‌ای که به نونویسی معروف است. هدف از انجام این پژوهش بررسی ویژگی‌های نونویسی در فارسی و طبقه‌بندی انواع آن براساس پیکرۀ زبانی تهیه‌شده از داده‌های منتشرشده در شبکه‌های اجتماعی است. برای این هدف، داده‌های گردآوری‌شده در این پیکره‌ براساس شیوۀ نگارش معیارشان، در سطوح آوایی، بن‌واژه‌ای و مقولة دستوری به‌صورت نیمه‌خودکار برچسب‌گذاری شده‌است. سپس واژه‌هایی که صورت نوشتاری‌شان متفاوت از صورت معیار است و دارای نوعی نونویسی است ازجنبه ویژگی‌های خط و همچنین ویژگی‌های زبانشناختی مورد بررسی قرار گرفت. نتایج حاصل از تحلیل این داده‌ها و برچسب‌هایشان نشان می‌دهد که نونویسی در فارسی در فضای مجازی در دو سطح نگارشی و آوایی-ساخت‌واژی اتفاق می‌افتد و واژه‌های محتوایی بیشترین میزان نونویسی واژه‌ها را متحمل می‌شود.