فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

امروزه پیکره‌های زبانی در تعیین سبک نگارش کاربرد فراوان دارند. در این پژوهش از پیکره‎ای به زبان فارسی برای تعیین سبک نگارش متون معاصر استفاده و کارآیی واژه‌های دستوری با واژه‌های محتوایی در راستای این هدف مقایسه شد. برای این منظور، پیکره‌ای از آثار هفت نویسندۀ معاصر به نام‌های هوشنگ گلشیری، بزرگ علوی، احمد محمود، محمود دولت‌آبادی، نادر ابراهیمی، جلال آل احمد و غلامحسین ساعدی انتخاب و گردآوری شد. سپس با استفاده از این پیکره و الگوریتم‌های یادگیری عمیق چون پرسپترون چندلایه و حافظۀ طولانی کوتاه‌مدت، کارآیی واژه‌های محتوایی و انواع واژه‎های دستوری در تشخیص سبک نگارش متن سنجیده شد. نتایج ارزیابی پژوهش نشان داد روش استفاده از واژه‌های دستوری عملکرد بهتری نسبت به روش واژه‎های محتوایی در تعیین سبک نگارش متن دارد. همچنین در میان انواع واژه‌های دستوری ضمایر خصوصاً ضمایر شخصی و اشاره بیشترین نقش را در تفکیک سبک نویسندگان پیکره داشتند. به علاوه، حروف ربط و افعال کمکی در تعیین نویسندگان فارسی بسیار مؤثر بودند.